❃ ذکر مواردی از ویژگی‌های مرحوم امام خمینی (أعلی الله مقامه الشریف) در بیان آیةالله سیّد موسی شبیری زنجانی (مدّ ظله): ❖ «بیفزاییم که #آقای_خمینی برای مرجعیّت خود قدمی برنداشت بلکه مرجعیّت به سراغ ایشان آمد». جرعه‌ای از دریا؛ ج ۳ ص ۶۴۳ ❖ «تعابیر عرفانی #آقای_خمینی درباره اهل بیت (علیهم السلام) به ویژه حضرت ولی عصر (عج) خیلی غریب و جالب توجّه بود». جرعه‌ای از دریا؛ ج ۳ ص ۶۵۵ ❖ «#آقای_خمینی دل قوی داشت و در شجاعت جزء نوادر قرون و در این جهت مشابه مرحوم مدرّس بود که در شجاعت نادره‌ای بود. انسان‌های شجاع طرز فکرشان با انسان‌های معمولی متفاوت است. لذا فکر انقلاب در دیگران وجود نداشت». جرعه‌ای از دریا؛ ج ۳ ص ۶۶۳ #شبیری @BasatinAlUlama

✦ اختیار معرفة الرجال (رجال الکشی)؛ ج ۱ ص ۴۸۸: به یونس بن عبدالرحمن گفته شد: گروهی از مردم تو را نکوهش کرده و به زشتی از تو یاد می‌کنند. یونس گفت: «شاهد باشید هر کسی که نصیبی از محبّت امیرالمؤمنین علیه السلام را داشته باشد، حلال کردم». • کیست مَولا؟ آن که آزادت کند • بند رِقّیّت ز پایت بَرکَند - مثنوی #مولانا @BasatinAlUlama

📔 خلاصه‌ای کوتاه از زندگی مرحوم آیةالله شیخ محمّد اسحاق فیاض (قدس سره) ✍ نوشته: سید عبدالمجید الخویی @BasatinAlUlama

فرازی از سفارش حضرت امام موسی بن جعفر علیهما السلام به هشام: «خداوند به داوود نبی علیه السلام وحی فرمود: میان من و خودت عالم فریفته دنیا را واسطه قرار مده، که تو را از راه دوستی من بازگرداند، زیرا که ایشان راهزنان بندگان جویای من هستند، همانا کمتر کاری که با ایشان کنم این است که شیرینی مناجاتم را از دلشان بَرکَنم». 📚 تحف العقول عن آل الرسول علیهم السلام؛ ج ۱ ص ۳۸۳ @BasatinAlUlama

سوره توبه، آیه ۳۴

✍ مرحوم علّامه سیّد محمّدحسین طباطبایی: ● هیچ جرم و گناهی به قدر #تعدّی_به_حقوق_مردم، جامعه را فاسد نمی‌سازد. ❖ زیرا مهم‌ترین چیزی که جامعه انسانی را بر اساس خود پایدار می‌دارد، اقتصادیات جامعه است که خدا آن را مایه قوام اجتماعی قرار داده. ❖ و ما اگر انواع گناهان و جرائم و جنایات و تعدّیات و مظالم را دقیقا آمارگیری کنیم و به جستجوی علّت آن بپردازیم خواهیم دید که علّت بروز تمامی آن‌ها یکی از دو چیز است: 1️⃣ یا فقر مفرطی است که انسان را به اختلاس اموال مردم از راه سرقت، راهزنی، آدم‌کشی، گران‌فروشی، کم‌فروشی، غصب و سایر تعدّیات وادار می‌کند، 2️⃣ و یا ثروت بی‌حساب است که انسان را به اسراف و ولخرجی در خوردن، نوشیدن، پوشیدن، تهیه سُکنی و همسر، و بی‌ بند و باری در شهوات، هتک حرمت‌ها، شکستن قُرق‌ها و تجاوز در جان، مال و ناموس دیگران وامی‌دارد. ❖ و همه این مفاسد که از این دو ناحیه ناشی می‌شود. هر یک به اندازه خود تأثیر مستقیمی در اختلال نظام بشری دارد، نظامی که باید حیازت اموال و جمع‌آوری ثروت و احکام مجعول برای تعدیل جهات مملکت و جدا ساختن آن از خوردن مال به باطل را ضمانت کند، وقتی این نظام مختل گردد و هر کس به خود حق دهد که هر چه به دستش می‌رسد تصاحب کند، و از هر راهی که برایش ممکن باشد ثروت جمع نماید قهراً سنخ فکرش چنین می‌شود که از هر راهی که ممکن شد باید مال جمع‌آوری کرد چه مشروع و چه نامشروع، و به هر وسیله شده باید غریزه جنسی را اقناع و اشباع کرد چه مشروع و چه نامشروع، و هر چند به جاهای باریک هم بکشد. ❖ و پر واضح است که وقتی کار بدین‌جا بکشد شیوع فساد و انحطاط‌های اخلاقی چه بلائی بر سر اجتماع بشری درمی‌آورد، محیط انسانی را به صورت یک محیط حیوانی پستی درمی‌آورد که جز شکم و شهوت هیچ همّی در آن یافت نمی‌شود، و به هیچ سیاست و تربیتی و با هیچ کلمه حکمت‌آمیز و موعظه‌ای نمی شود افراد را کنترل نمود. 📚 ترجمه تفسیر #المیزان؛ ج ۹ ص ۳۸۰ @BasatinAlUlama

• المجازون بالإجتهاد من المحقق الخوئي ¹ آیةالله سیّد محمّد حسن الرئیس الأفغاني ² آیةالله المعظّم المیرزا علي الفلسفي ³ آیةالله العظمی السیّد علي الحسیني السیستاني ⁴ آیةالله العظمی السیّد تقي الطباطبایي القمي ⁵ الشهید السعید آیةالله العظمی السیّد محمّد باقر الصدر - تصاویر اجازات در فایل پیوست موجود است. @BasatinAlUlama

💠 تفسیر آیه‌ی مباهله ❖ محمّد رشید رضا به نقل از شیخ محمّد عبده در ذیل آیه #مباهله در تفسیر «المنار» می‌گوید: روایات بر این اتفاق دارند که پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله) برای مباهله، حضرت علی (علیه‌ السلام) و فاطمه (سلام‌ الله‌ علیها) و حسنین (علیهما السلام) را همراه آوردند، • ولی این روایات ساخته و پرداخته شیعیان است که مراد از «نساءنا» را فاطمه (سلام‌ الله‌ علیها) و مراد از «أنفسنا» را علی (علیه‌ السلام) می‌دانند و آنها را در میان اهل‌سنّت رایج و شایع ساخته‌اند، • اصولا چنین معنایی قابل انطباق بر آیه نیست؛ زیرا کلمه «نساءنا» را که به صورت مضاف ذکر شده، هیچ عربی در مورد دختر خود به کار نمی‌برد، به خصوص آن‌که خود دارای همسرانی نیز باشند (المنار؛ ج ۳ ص ۳۱۹). ❖ وی ممکن است برای سخن خود به مواردی از آیات قرآن نیز استناد کند که در آنها نساء به صورت مضاف آمده و در آنها مراد از «نساء»، «ازواج» است؛ از جمله: «أُحِلَّ لَكُمۡ لَيۡلَةَ ٱلصِّيَامِ ٱلرَّفَثُ إِلَىٰ نِسَآئِكُمۡ» (بقره ۱۸۷) «نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُم» (نساء ۱۵) «وَاللَّاتى يأتينَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِسَائِكُمْ» (نساء ۱۵) «وَ أَخَوَٰتُكُم مِّنَ ٱلرَّضَٰعَةِ وَ أُمَّهَٰتُ نِسَآئِكُمۡ وَ رَبَـٰٓئِبُكُمُ ٱلَّـٰتِي فِي حُجُورِكُم مِّن نِّسَآئِكُمُ ٱلَّـٰتِي دَخَلۡتُم بِهِنَّ» (نساء ۲۳) «وَٱلَّـٰٓـِٔي يَئِسۡنَ مِنَ ٱلۡمَحِيضِ مِن نِّسَآئِكُمۡ إِنِ ٱرۡتَبۡتُمۡ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَٰثَةُ أَشۡهُرٖ» (طلاق ۶۵) «لِّلَّذِينَ يُؤۡلُونَ مِن نِّسَآئِهِمۡ» (بقره ۲۹۶) «ٱلَّذِينَ يُظَٰهِرُونَ مِنكُم مِّن نِّسَآئِهِم» (مجادله ۲) «وَٱلَّذِينَ يُظَٰهِرُونَ مِن نِّسَآئِهِمۡ» (مجادله ۳) «يَٰا نِسَآءَ ٱلنَّبِيِّ مَن يَأۡتِ مِنكُنَّ بِفَٰحِشَةٖ مُّبَيِّنَةٖ يُضَٰعَفۡ لَهَا ٱلۡعَذَابُ ضِعۡفَيۡنِ» (احزاب ۳۰) «يَٰا نِسَآءَ ٱلنَّبِيِّ لَسۡتُنَّ كَأَحَدٖ مِّنَ ٱلنِّسَآءِ» (احزاب ۳۲)

🔺 ادامه از بالا 🔸 پاسخ نقضی: در پاسخ به این استدلال باید گفت که در ده آیه دیگر در قرآن کریم از جمله در همین آیه مباهله به استناد روایات، «نساء»، مضاف در غیر معنای «ازواج» به کار رفته است؛ از جمله در آیات مربوط به داستان حضرت موسی که مربوط به قتل پسران توسط فرعون و زنده نگاه داشتن دختران بنی‌اسرائیل است؛ این آیات عبارت‌اند از: «يُذَبِّحُونَ أَبۡنَآءَكُمۡ وَ يَسۡتَحۡيُونَ نِسَآءَكُمۡ» (بقره ۴۹) «يُقَتِّلُونَ أَبۡنَآءَكُمۡ وَ يَسۡتَحۡيُونَ نِسَآءَكُمۡ» (اعراف ۱۴۱) «قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبۡنَآءَهُمۡ وَ نَسۡتَحۡيِۦ نِسَآءَهُمۡ» (اعراف ۱۲۷) «يُذَبِّحُ أَبۡنَآءَهُمۡ وَ يَسۡتَحۡيِۦ نِسَآءَهُمۡ» (قصص ۴) «قَالُواْ ٱقۡتُلُوٓاْ أَبۡنَآءَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ وَٱسۡتَحۡيُواْ نِسَآءَهُمۡ» (غافر ۲۵) «وَ ٱصۡطَفَاكِ عَلَىٰ نِسَآءِ ٱلۡعَٰلَمِينَ» (آل‌عمران ۴۲) • در تمامی این آیات مراد از «نساء»، قطعاً ازواج نیست و اضافه زوجیّت مراد نیست، بلکه مراد دختران است. ❖ همچنین مراد از «نساء» در آیه شریفه «وَ ٱصۡطَفَاكِ عَلَىٰ نِسَآءِ ٱلۡعَٰلَمِينَ» (آل‌عمران ۴۲) (درباره حضرت مریم) زن‌های شوهردار نیست، بلکه معنای آیه؛ تقدّم مریم بر تمامی زنان می‌باشد. ❖ در آیه شریفه «يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ قُل لِّأَزۡوَٰجِكَ وَ بَنَاتِكَ وَ نِسَآءِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ يُدۡنِينَ عَلَيۡهِنَّ مِن جَلَٰبِيبِهِنَّ» (احزاب ۵۹) نیز مراد از نساء المؤمنين، تنها زنان همسردار نیست. ❖ در آیه ۳۱ نور «وَ لَا يُبۡدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوۡ ءَابَآئِهِنَّ أَوۡ ءَابَآءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوۡ أَبۡنَآئِهِنَّ أَوۡ أَبۡنَآءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوۡ إِخۡوَٰنِهِنَّ أَوۡ بَنِيٓ إِخۡوَٰنِهِنَّ أَوۡ بَنِيٓ أَخَوَٰتِهِنَّ أَوۡ نِسَآئِهِنَّ» هم که موارد حرمت ابداء زینت شمارش شده و از جمله «نساءهنّ» از آن موارد به شمار رفته، مقصود از این تعبیر نمی‌تواند ازواج (=زوجات) باشد؛ زیرا به «هنّ» اضافه شده است. ❖ در آیه ۵۵ احزاب «لَّا جُنَاحَ عَلَيۡهِنَّ فِيٓ ءَابَآئِهِنَّ وَلَآ أَبۡنَآئِهِنَّ وَلَآ إِخۡوَٰنِهِنَّ وَلَآ أَبۡنَآءِ إِخۡوَٰنِهِنَّ وَلَآ أَبۡنَآءِ أَخَوَٰتِهِنَّ وَلَا نِسَآئِهِنَّ وَلَا مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُنَّ» هم از جمله افرادی که ورود آن‌ها به خانه اشخاص نیاز به اجازه ندارد، «نسائهنّ» ذکر شده که مراد از آن، زوجات نیست. بنابراین نمی‌توان گفت که «نساء» مضاف در قرآن کریم همواره به معنای ازواج به کار رفته است.

🔺 ادامه از بالا 🔹 پاسخ حلّی: در واقع عبده دچار خلطی شده است. توضیح مطلب چنین است: در اضافه به عام، گاه مضاف‌الیه به نحو عام افرادی و موضوع به‌طور انحلالی لحاظ می‌شود؛ مانند «نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ» که در آن حکم مذکور در آیه بر نساءِ هر يک از افراد یعنی زید، عمرو، بکر و... به صورت انحلالی بار شده است، ولی گاه مضاف‌الیه عام، انحلالی نیست، بلکه عامّ مجموعی و درواقع واحدِ ذوأجزاء است. اضافه مزبور از نوع اضافه جزء به کل است که بسیار رایج نیز هست؛ مانند دست زید. • حال در ما نحن فيه، اگر مباهله میان دو شخص معیّن بود، مثلا گفته شده بود که تو زن خود را بیاور و من هم زن خود را می‌آورم، در این صورت اضافه زن به شخص قطعاً معنای زوجیّت داشت، ولی در اینجا مباهله میان دو شخص نیست، بلکه مباهله و مقابله در واقع میان دو مکتب و دو عقیده است (اسلام و نصرانیّت) و تناسب حکم و موضوع نیز در اینجا اقتضا ندارد که حکم انحلالی باشد (برخلاف مورد «نساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ»)، بلکه برعکس، تقابل مذکور می‌رساند که حکم انحلالی نیست. • به عبارت دیگر مراد آیه شریفه این است که زنانی که به ما به عنوان يک مكتب و عقیده انتساب دارند و نیز زنان منسوب به عقیده مقابل دعوت شوند، نه مثلا زوجه‌ی فرد فردِ مسلمانان و نصاری. ❖ همچنین مسلّم است که مراد از «نا» در آیه، تمام زنان متعلّق به مکتب و آیین اسلام نبوده، بلکه زنان ممتاز و برگزیده مراد بوده است. • بنابراین سخن عبده و حمل «نساءنا» در آیه شریفه بر «ازواج» نه با مصطلح قرآنی درباره «نساء» سازگار است و نه با تحلیل آیه می‌سازد و به علاوه با واقعیّت مسلّم تاریخی در روایات بسیاری که خود اهل‌سنّت هم ذکر کرده‌اند، تنافی دارد. • در واقع این انحراف وی ناشی از انحراف در عقیده و دور افتادن از مذهب حق و طریق قویم شیعه و درنتیجه محروم شدن از این نعمت بزرگ الهی است. 📚 جرعه‌ای از دریا [آیةالله سیّد موسی #شبیری زنجانی]؛ ج ۴، ص ۳۵۲، پاورقی شماره ۲ @BasatinAlUlama

ای چرخ که با مردم نادان یاری هر لحظه بر اهل فضل غم میباری پیوسته ز تو بر دل من بار غمیست گویا که ز اهل دانشم پنداری - شیخ بهایی @BasatinAlUlama

وقتی خودش (صلّی الله علیه و آله) جلو علی (علیه السلام) پشت سر فاطمه (سلام الله علیها) در وسط! خود، این معنایی دارد ... @BasatinAlUlama