آدمهای مهربان، هزاران کهکشان مهر درون ما میبینند. ستارههایی که هیچگاه به آنها باور نداشتیم.
چون دچار خشم گشتی خوددار باش
گر بلا پیش آیدت از صبر برخوردار باش
شب بود آبستن و هرگز نمیداند کسی
کاو چه زاید تا سحر، ای جان من هشیار باش
جادوی کلمات، پارت پنج.
انیشتین یه جا میگه: «دو چیز بی نهایت است؛ جهان و حماقت بشر اما من خیلی راجع به جهان مطمئن نیستم.»
هانس کریستین اندرسن یه جا میگه:
«جایی که کلمات ناکام بمانند، موسیقی سخن میگوید.»