چون دچار خشم گشتی خوددار باش
گر بلا پیش آیدت از صبر برخوردار باش
شب بود آبستن و هرگز نمیداند کسی
کاو چه زاید تا سحر، ای جان من هشیار باش
جادوی کلمات، پارت پنج.
انیشتین یه جا میگه: «دو چیز بی نهایت است؛ جهان و حماقت بشر اما من خیلی راجع به جهان مطمئن نیستم.»
هانس کریستین اندرسن یه جا میگه:
«جایی که کلمات ناکام بمانند، موسیقی سخن میگوید.»
I'll write my own story, and the first page will be like this:
WARNING! it's a dreary story.