جادوی کلمات، پارت پنج.
انیشتین یه جا میگه: «دو چیز بی نهایت است؛ جهان و حماقت بشر اما من خیلی راجع به جهان مطمئن نیستم.»
هانس کریستین اندرسن یه جا میگه:
«جایی که کلمات ناکام بمانند، موسیقی سخن میگوید.»
I'll write my own story, and the first page will be like this:
WARNING! it's a dreary story.
هدایت شده از اسکوبی
تقدیمی ؛
این پیام و فور کنید و من بر اساس وایب چنلتون یه سناریو دربارهی اینکه اگه یه رویا/کابوس بود ، چجور رویا/کابوسی بود مینویسم.ظرفیت و تایم نداره ، تا هروقت که تقدیمیارو گذاشتم بزارید تو چنلتون بمونه ؛ شاید یکم طول بکشه.
چنلاتون و اینجا برام بفرستید :
https://harfeto.timefriend.net/16807679266738
_@scooby
جادوی کلمات، پارت پنج.
من نباشم کی دست شاعرا رو میذاره تو دست هم؟
سرو چمان من چرا میل چمن نمیکند؟ (حافظ)
جان غریب ازین جهان میل وطن نمیکند (صائب تبریزی)
رسم قدیم باشد این هرکه گرفت یار نو (مشتاق اصفهانی)
یار نو آنچه میکند یار کهن نمیکند (رفیق اصفهانی)