من ندانم‌گرا هستم، از ارتباط فیزیکی متنفرم و هیچوقت التماس کسی رو نمیکنم:

بی رگ و ریشه تر از این آدمایی که از وضع موجود ناراضین ولی همچنان نشستن تو خونه‌ی گرم و نرمشون و درحالی که چایی رو هورت میکشن گوشی رو میذارن کنار چون "خبرهای بد برای سلامت روانشون خوب نیست" ندیدم. حاشا به غیرتتون

ممنون.

بچه‌ها بمولا پونصدتای منو بهم برگردونید.

هر که عیب دگران پیش تو آورد و شمرد بی گمان عیب تو پیش دگران خواهد برد

-

دلم میخواد خرداد سال نود و یک تو شمال باشه، دمپایی‌های بچگونه‌ام رو بپوشم، از دخترخالم پول قرض بگیرم (که خودش از کیف مامانش قاپ زده)، وقتی مامانامون خوابن دست همو بگیریم و بریم از یخچال کثافت گرفته‌ی سوپر مارکت تو چله‌ی گرما اسکمو بخریم، دوباره همون دختربچه‌های پنج و هفت ساله بشیم و تو راه برگشت هسته‌های آلبالو رو تف کنیم و تو کوچه و دنبال قاصدک بگردیم، آخرش هم که برگشتیم دختر خالم به خاطر اینکه "ممکن بود منو بکشه" فحش بخوره ولی باز هم فردا این کار رو تکرار کنیم.

به به

-

-