از عشق سخن باید گفت، همیشه از عشق سخن باید گفت. عشق در لحظه پدید میآید، دوست داشتن در امتداد زمان. این اساسیترین تفاوت میان عشق و دوست داشتن است. عشق، معیارها را در هم میریزد؛ دوست داشتن بر پایهی معیارها بنا میشود. عشق ناگهان و ناخواسته شعله میکشد، دوست داشتن از شناختن و خواستن سرچشمه میگیرد. عشق، قانون نمیشناسد، دوست داشتن اوج احترام به مجموعهای از قوانین عاطفیست. عشق، فوران میکند -چون آتشفشان، و شره میکند- چون آبشاری عظیم؛ دوست داشتن، جاری میشود.
-نادر ابراهیمی
اگر بناست به گناه بوسیدنت وارد جهنم شوم،
پس میبوسمت.
اینگونه در محضر شیطان میگویم:
«من بدون دیدن بهشت واردش شدم.»