ولی امروز نه. -Top Gun: Maverick

نیچه یه جا میگه: «کسانی که قادر به شنیدن موسیقی نبودند، رقصندگان را دیوانه می‌پنداشتند.»

به من بگو، بگو، چگونه بشنوم صدای ریزش هزار برگ را ز شاخه ها؟ به من بگو، بگو، چگونه بشنوم صدای بارش ستاره را ز ابرها؟ من از درخت زاده ام تو ای که گفتنت وزیدن نسیم هاست بر درخت‌ها به من بگو، بگو، درخت را که زاده است؟ -رضا براهنی

بیاید بازم بنویسم.

انسان نمی‌تواند از غرایز خود فرار کند. -پیچ و خم داستان نویسی: پسامدرنیسم. فردریش نیچه، یکی از بنیانگذاران مفهوم پسامدرنیسم، یا پست مدرن، یا پسانوگرایی بود که درون‌مایه‌ی این نوع از فلسفه به وضوح در تفکراتش دیده میشد. تعریفی که ویکی‌پدیا از پست‌مدرنیسم به ما داده میگه: «پسانوگرایی یا پست‌ مدرنیسم، به سیر تحولات گسترده‌ای در نگرش انتقادی، فلسفه، معماری، هنر، ادبیات و فرهنگ می‌گویند که از بطن نوگرایی (مدرنیسم) و در واکنش به آن، و یا به‌عنوان جانشین آن پدید آمد. پست مدرنیته مفهومی تاریخی ـ جامعه‌شناختی است که به دوران تاریخیِ بعد از مدرنیته اطلاق می‌شود.» ولی اگه بخوایم شفاف تر درموردش حرف بزنیم، اصول پست مدرنيسم میگه که ما هيچ معنايی در اين دنيا نداريم. معنا یه ساخته‌ی من درآوردیه، ولی به طور مثال معنای بمب اتم -كه در آخر مفهومی جز مرگ نداره و هيچ فيلسوفی هم نمی‌تونه اون رو معنا كنه- "مفهومی بودن" رو زير سوال ميبره. اين امر در هنر پست مدرن هم مصداق پيدا ميكنه که هيچ اثر هنری‌ای دیگه قرار نیست معنا و مفهوم خاصی رو دنبال کنه. این در حالیه كه در دوران قبلی، به خصوص در دوره روشنگری، اثر هنری می‌بایست تربيت‌كننده‌ی اخلاقی بشر می‌بود چون اخلاق يا اعتلای اخلاقی بشر، معنای وجودی بشر شناخته میشد. جالبه اشاره کنیم که پست‌مدرنیسم ارتباط خاصی با افسانه‌ی گایا داره. گایا و مفهومی پشت افسانه‌ش قایم شده میخواد بهمون یاد بده که زمین سزاوار حفاظته. والبته، بنا به نظر لاولاک، مطرح کننده‌ی فرضیه گایا، حفظ زمین همچون حفظ خودمان است. لاولاک میگه: «ما با ادامهٔ عملکردهای صنعتی ممکن است حکم خودکشی خویش را امضا کنیم، زیرا اختلال‌هایی که به عنوان یک گونه در زمین ایجاد می‌کنیم ممکن است دگرگونی‌هایی جبرانی را در آب و هوا تحریک کنیم که برای کل پهنهٔ زیست خوب باشند، ولی برای نوع انسان، بد.»

به چالش کشیدن تقدیر.

-حتی اونی که به تقدیر اعتقاد داره هم موقع رد شدن از خیابون چپ و راستش رو نگاه میکنه.

-Euphoria

نقل‌قول معروفی از تئودور آدورنو، منتقد شهیر فرانکفورتی، وجود دارد که بیان می‌کند بعد از آشویتس شعر گفتن محال است. البته معنای تحت‌اللفظی این بیانیه مدنظر نیست، ولی بیانگر یک حس کلی است که تمام هنرمندان معاصر آن را درک می‌کردند؛ هنرمندانی که اعتقاد داشتند اصول سنتی داستان‌پردازی قادر به انتقال تراژدی و وحشتی نیست که بر دور و زمانه‌یشان حکم‌فرما می‌باشد و هر هنرمند یا فیلسوفی که بخواهد از یک «روایت مجلل» استفاده کند و همه چیز را به هم ربط دهد، یا وهم برش داشته یا خطرناک است.