دام دگر نهاده‌ام تا که مگر بگیرمش آنک بجست از کفم بار دگر بگیرمش آنک به دل اسیرمش در دل و جان پذیرمش گر چه گذشت عمر من باز ز سر بگیرمش دل بگداخت چون شکر بازفسرد چون جگر باز روان شد از بصر تا به نظر بگیرمش راه برم به سوی او شب به چراغ روی او چون برسم به کوی او حلقه در بگیرمش درد دلم بتر شده چهره من چو زر شده تا ز رخم چو زر برد بر سر زر بگیرمش گر چه کمر شدم چه شد هر چه بتر شدم چه شد زیر و زبر شدم چه شد زیر و زبر بگیرمش تا به سحر بپایمش همچو شکر بخایمش بند قبا گشایمش بند کمر بگیرمش خواب شدست نرگسش زود درآیم از پسش کرد سفر به خواب خوش راه سفر بگیرمش

فقط یک نگاه او کافی بود که همه‌ی مشکلات فلسفی و معماهای الهی را برایم حل کند. -بوف کور، صادق هدایت

حالا انگار کم زندگیم سگیه هفت قسمت هم از جوجوتسو جا موندم

یه امروزم دلقک باشم دیگه از فردا فقط کاریزما کاریزما کاریزما

پارسال کسی جرات نمیکرد سمتم بیاد امسال موهامو لطف میکنن میبافن آخه این دوسانت موی من چه جذابیتی برای بافتن داره آخهههه

ولی این‌ حجم از تفاوت توی دوتا سال تحصیلی اصلا قابل باور نیست

کافیه تعریف کنم تا هر ۱۹۸ تاتون پشماتون انالله و علیهنا راجعون بشه