جادوی کلمات، پارت پنج.
کاری ندارم تو مجازی چی بینمون رد و بدل میشه؛
دنیا دست برونگراهاست.
جادوی کلمات، پارت پنج.
نزار قبانی یه جا میگه: «بگو دوستم داری تا زیباتر شوم.»
نلسون ماندلا یه جا میگه:
«امنیت تنها به معنی عدم جنگ در کشور نیست، امنیت حقیقی یعنی تمام افراد جامعه بدون توجه به نژاد، دین، طبقه، جنسیت و پایگاه اجتماعی از حقوق یکسان برای رشد برخوردار باشند.»
اینو مینویسم برای کسایی که فاز خودکشی برمیدارن:
ببینید خودکشی هیچ فرقی با اسراف غذا نداره، هردوشون حس حسادت و خشم آدمایی که بهش نیاز دارن رو برانگیخته میکنه. وقتی میخواید غذارو اسراف کنید یاد مشکل گرسنگی و فقر توی آفریقا بیفتید، اگر خواستید آب رو اسراف کنید یاد مردم برخی مناطق جنوب کشورمون بیفتید که آب درست و درمون ندارن و اگر خواستید خودکشی کنید یا عمرتونو به هدر بدید به بیمارای سرطانی و اون تعداد کثیر از کشته های کرونا و بیمارای قلبی شدید فکر کنید که حتی یک ثانیه اضافه استنشاق هوای این کره خاکی و یک تپش قلب اضافه براشون نعمته، یا شاید بهتره بگم معجزست.
دست از این تینیجری بازی و فاز خودکشی کردن بردارید، اگه جرئتشو دارید زندگی کنید و یه انگشت به کل دنیا نشون بدید و بگید آره! بسوزید بالاخره موفق شدم!
به قول یه بزرگی: به نحوی خوب زندگی کنید که انگار عمر نوح دارید اما در عین حال جوری هم فکراتون رو عملی کنید که انگار ده ساعت بیشتر برای زندگی کردن وقت ندارید این باعث میشه هیچوقت از زندگی یا از مرگ پشیمون نشید.
تو بیمارستانی که یکی واسه خودکشی ناموفق مراجعه کرده، چند تا اتاق اون طرف تر یه بیمار سرطانی برای زندگی التماس میکنه
پس خوب زندگی کنید و واقعا انسان باشید
پ.ن:اینو خیلی وقت پیش نوشته بودم و شاید حتی تو چنل قبلی هم گذاشته باشم ولی خب بنظرم لازم بود