جادوی کلمات، پارت پنج.
ای درخت آشنا! شاخه های خویش را،
ناگهان کجا جا گذاشتی؟
یا بقول خواهرم فروغ، دستهایت را در کدام باغچه عاشقانه کاشتی؟..
این قرارداد تا ابد میان ما برقرار باد؛
چشم های من به جای دست های تو،
من به دست تو آب میدهم،
تو به چشم من آبرو بده..
من به چشم های بیقرار تو قول میدهم: ریشههای ما به آب،
شاخههای ما به آفتاب میرسد؛
ما دوباره سبز میشویم! (قیصر امینپور)
-طنابدار