. . . . .
this chapter is about saving yourself when no one else
will. they can’t hear the demons taunting you in your
head and they can’t feel your heart weeping through
the silence. sometimes the princess in the tower doesn’t
need a prince, sometimes the evil queen doesn’t trap
her up there. sometimes she traps herself in the small,
tall tower overlooking the gray skies. and sometimes
they won’t hear her cry for help. this is the time where
the little princess decides to save herself. sometimes
she isn’t even a princess, she’s just a girl with a
wandering mind. she can fight the demons herself and
she can climb down herself. it takes time. but she can
do it. this chapter is about saving yourself so no one
else has to.
. . . . .
این فصل در مورد نجات خود است در حالی که هیچ کس دیگری نیست
اراده. آنها نمی توانند بشنوند که شیاطین در خانه شما را به تمسخر می گیرند
سر و آنها نمی توانند گریه قلب شما را احساس کنند
سکوت. گاهی اوقات شاهزاده خانم در برج این کار را نمی کند
به یک شاهزاده نیاز دارید، گاهی اوقات ملکه شیطانی به دام نمی افتد
اون اون بالا گاهی خودش را در کوچکی به دام می اندازد،
برج بلند مشرف به آسمان خاکستری و گاهی اوقات
آنها فریاد کمک او را نمی شنوند. این زمانی است که
شاهزاده خانم کوچولو تصمیم می گیرد خودش را نجات دهد. گاهی
او حتی یک شاهزاده خانم نیست، او فقط یک دختر است
ذهن سرگردان او می تواند خودش با شیاطین مبارزه کند و
او می تواند خودش بالا برود طول می کشد. اما او می تواند
انجام دهید. این فصل در مورد نجات خود است بنابراین هیچ کس
دیگری مجبور است.
صفــ⁷ــــحه.
. . . . .
حرفایی که کاش میزدم
