زندگی آب روانی است، روان می گذرد . .
هر چه تقدیر من و توست، همان می گذرد؛
الان همونجام که جناب سعدی میگه:
دل نهادم به صبوری ، که جز این چاره ندارم
تو حق داری یادت بره چقدر دوست داشتم، ولی من حق ندارم یادم بره چقدر دوستم نداشتی.