تنها کسی که وقتی دید دشمن رسیده پشت دروازه های شهر و شکست قطعیه خودکشی رو انتخاب کرد و دستور داد بعد از مرگش جنازه اش هم آتیش بزنن تا دست دشمن نیوفته هیتلر بود بقیه یکی رو از چاه درآوردن... یکی رو از تونل در آوردن خنجر کردن پشتش... یکی فرار کرد از کشورش... یکی رو گرفتن کت بسته بردن... دشمنی و در افتادن با یه کسایی هم یه آدابی داره و جسارتی میخواد جوری که پشمت هم دست دشمنت نرسه چه برسه خودت که تحقیرت کنن

آپشن تهدید به بستن تنگه هرمز هم برای حسین شریعتمداری کنکل شد:/

بنظرم اقدام بعدی آمریکا (یا مستقیم یا بدست نیابتی منطقه ایش اسرائیل) ترور رهبریه

حسن فریدون هم که منتظر الخلافه نشسته... خلاصه حواستون باشه...

چه قدر میشنیدیم که تیمهای ویژه روسی و کوبایی حفاظت از مادورو را برعهده دارند. این یعنی اگر آمریکا اراده کند میتواند این اقدام را در هر جای دیگری انجام دهد. زنگ خطر جدی ونزوئلا بی حیثیت شد.امیدواریم نهاد امنیتی مرتکب اشتباهی که حیثیت ایران را ببرد نشود. Abolfazl

ترامپ مکزیک را تهدید کرد: به زودی درباره مکزیک تصمیم گیری میکنم رئیس جمهورش کارتل هارا رهبری میکند/خبر همینجوری پیش بره تو زندان های آمریکا یه بند برای رییس جمهورهای کشورهای دیگه باید بزنن:)) Masih

کارشناسان نظامی در اخبار آرژانتین تایید می‌کنند که مادورو نیمی از ارتش ونزوئلا را به مرخصی کریسمس فرستاده است، زیرا معتقد است که رئیس جمهور ترامپ فقط در مورد حمله بلوف می‌زند./خبر از مرخصی برگردن می بینن جا تره و بچه نیست!

https://t.me/Buh_LOL/108373 فکر کنم کارشناسان ما بهش مشورت میدادن از سردار جعفری و جواد لاریجانی تا خانعلی زاده و مهدی محمدی:)

صبح یه بله یا نه ات سرنوشت و زندگی یه ملت رو عوض میکرد شب خودت نشستی امر و نهیت کنن

یاد این صحنه افتادم یهو تو تلویزیون ظاهر شد و مثل اسب دندونهاشو میشمردن:)

و اینم کسی که تا چند روز پیشش خدا هم بنده نبود افتاده بود در بند چند سرباز که...

چون عمروبن لیث و اسماعیل سامانی به یکدیگر رسیدند، مصاف کردند. اتفاق چنان افتاد که عمروبن لیث به در بلخ شکسته شد و هفتاد هزار سوار او همه به هزیمت رفتند و چون او را پیش امیر اسماعیل آوردند، بفرمود تا او را به یوزبانان سپردند و این از عجایب روزگار است. چون نماز دیگر شد، فراشی که از آن عمروبن لیث بود در لشگرگاه می گشت. چشمش بر عمروبن لیث افتاد؛ دلش بر وی بسوخت. به نزد او رفت. عمرو او را گفت: امشب پیش من باش که بس تنها مانده ام. بعد از آن گفت: تا مردم زنده باشد، او را از قوت چاره نیست. تدبیر چیزی خوردنی کن که من گرسنه ام. فراش یک من گوشت به دست آورد و دیگی آهنین پیدا کرده، لختی سرگین خشک برچیده، کلوخی دو سه فراهم نهاد تا قلیه ای بکند. چون گوشت در دیگ انداخت و خود به طلب نمک شد، روز به آخر آمده بود. سگی بیامد و سر در دیگ کرد و پاره ای گوشت برداشت. دهنش بسوخت؛ سبک برآورد. حلقه ی دیگ در گردنش افتاد. از سوزش دیگ به آهنگ خاست و دیگ را ببرد. عمروبن لیث چون آن حال چنان دید، رو سوی سپاه و نگهبانان کرده، بخندید، گفت: عبرت گیرید که من آن مردم که بامداد مطبخ مرا هزار و چهارصد شتر می کشید و شبانگاه سگی برداشته است و می برد! و گفت: اَصبحتُ امیراً و امسیتُ اسیراً. 📚سیاست نامه 👤خواجه نظام الملک طوسی