🚬

آدمِ معاصر.

پایِ تو که به میان می آید اشتیاق پر قدرت می دود به رگ هایم. حالِ کودکی میشوم که از ذوق نمیتواند روی پایش بایستد، ورجه وورجه کنان می دود و میخندد. هر بار ابهتت و ملاحتِ دیدارت میشوند دوجناح در من، یک سمت میگوید سکوت کن و مودب باش و دیگری با بی اعتنایی "سلام عزیزم" ی از عمق دل را بلند فریاد میزند.رازی را بگویم؛ آغوشت معجزه دارد،ایمان دارم این را خودت نمیدانی. امروز که ناگهان دیدم چشمانت را، قبل از اشتیاق، سردرگمی در من بیدار شد؛ چشمانت مضطرب است یا اشتباه میکنم؟! خیلی چشم میدزدی از نگاهم، تاانتها که به دنبال جواب سوالم بودم نفهمیدم اما حتی سردرگمی هم نتوانست لبخند لبم را، آرامش سرازیر شده به قلبم را از بین ببرد. تو باعث شدی حسی را تجربه کنم که تا قبل از این شناخت زیادی نداشتم از آن، حسادت. حسود شده ام به آدم هایِ خانه ات، آنها بیشتر و بیشتر و بیشتر تو را میبینند و کاش جرئت داشتم بیشتر به دیدارت بیایم. کاش میتوانستم وقت و بی وقت در خانه ات رو بزنم و بگویم سلام عزیزم. کاش، کاش نمیگفتم.

تاریخ در حالِ ورق خوردن است.

مهمونیِ تراز.🥰

ما می‌گیم آدمیزاده و می‌گذره و عادت می‌کنیم اما معین دهاز قشنگ‌تر می‌گه: «در زندگی‌ام سختی‌هایی را تحمل کردم که پیش از واقعه گمان نداشتم بتوانم حتی بعدها باور نکردم که در آن ماجرا تاب آوردم انسان خودش را نمی‌شناسد، خصوصا قدرت‌هایش را.» بله آقای دهاز، ما هم نمی‌دونیم چند مرده حلاجیم.

چرا فقط اطرافیانش رو مقصر میدید؟! پس خودت داری چه نقشی توی زندگیت ایفا میکنی دخترم!؟

قفلی زدم روی برنامه بهخوان. دوست دارم انقدر بیکار باشم و پر حوصله که این حجم کتاب رو توی برنامه وارد کنم و از دیدنِ کتابخانه ی مجازی خودم لذت ببرم. صدحیف کهـ اولویت های دیگه ای دارم، مثلا؟ دیدن قسمت جدید پدرخوانده! 😃🤣 #نیمه_جدی.

مکالماتِ ساده ولی عمیق.

چه خیال ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی...

. از نوح در مورد اون سال های طولانی عمرش بپرس؛ آیا تموم نشد؟ از سلیمان در مورد ثروت زیادش که از مغرب تا مشرق بود بپرس؛آیا تموم نشد؟ از داوود در مورد قدرتش بپرس؛آیا تموم نشد؟ از فرعون در مورد دریایی بپرس که شوری اش، شیرینی آن ملک و فرمانروایی اش را از بین برد..جواب همه شان این خواهد بود که: به دنیا و جزییاتی که خودتون از آن مطلعید؛ دل نبندید و اگر دل بستید حداقل بدانید که تمام می شود ! .