سرکارم. مانتویِ کارم همراهم نیست با چادر موندم لذا خیلی کاری از دستم برنمیاد. کتاب همراهم نیست.کلاسورِنویسندگی ام نیاوردم.امروز غذا نخوردم.زیاد چای خوردم.سریالی که این روزا دنبال میکنم درباره مسئله قشنگی نیست، الان ظرفیتش رو ندارم.راحت نماز نخوندم و کلافه ام.زندگی همچنان زیباست؟! خیلی!(: #غیر‌جدی.

هفته پیش با خودکار صورتی نوشتم، بعد از مدت ها.از حدود۳سالِ پیش، شاید به عدد زیاد نباشد ولی به چشم من دور بنظر میرسد. نرگسِ آن زمان رنگی تر بود.نمیدانم چطور شد که در سرازیریِ تک رنگ شدن افتادم. #یادداشت.

کتابایِ نخونده ام دارن تموم میشن!))):

#کتاب‌طور.

امروز شکایتِ من رو بردن پیشِ پدرم. خدایا مرسی که حواست به سرگرمی های زندگیم هست. 😂❤️

📖"تولستوی و مبل بنفش." #همراهِ‌من.

_۴۴ جز در ادبیات کجا می توان دل مشغولی ای بهتر، همراهی سرگرم کننده تر و افسونی دلپذیرتر یافت؟!

_۴۸ ناگهان احساس کردم آب زنده است.

_۵٠ شاید قادر به ایجاد توازن میان زمان و مکان نباشیم اما خاطرات مانند موج سیل آسا می آیند و می روند و بدون آنکه نیاز به رویداد تحریک کننده ای داشته باشند بی هدف و بی هشدار و با تمام قوا حس می شوند.

_۵۲ می دانم که در آینده زیبایی انتظارم را می کشد، چون آن را در گذشته دیده و حس کرده ام.

_۷۰ دانستن اینکه این جهان عجیب است و هم در گردش و مهم تر از همه اینکه همیشه به حالت قبل برمی گردد، در درونم حس شادی و شعف ایجاد کرد.

_۷۴ یادآوری خاطرات گرچه دردناک است ولی تنها راه به توافق رسیدن با گذشته است.