📖"تولستوی و مبل بنفش." #همراهِ‌من.

_۴۴ جز در ادبیات کجا می توان دل مشغولی ای بهتر، همراهی سرگرم کننده تر و افسونی دلپذیرتر یافت؟!

_۴۸ ناگهان احساس کردم آب زنده است.

_۵٠ شاید قادر به ایجاد توازن میان زمان و مکان نباشیم اما خاطرات مانند موج سیل آسا می آیند و می روند و بدون آنکه نیاز به رویداد تحریک کننده ای داشته باشند بی هدف و بی هشدار و با تمام قوا حس می شوند.

_۵۲ می دانم که در آینده زیبایی انتظارم را می کشد، چون آن را در گذشته دیده و حس کرده ام.

_۷۰ دانستن اینکه این جهان عجیب است و هم در گردش و مهم تر از همه اینکه همیشه به حالت قبل برمی گردد، در درونم حس شادی و شعف ایجاد کرد.

_۷۴ یادآوری خاطرات گرچه دردناک است ولی تنها راه به توافق رسیدن با گذشته است.

_۸۱ کل جهان می بایست با هر مرگ به خود می لرزید، اما در این صورت ما هرگز نمی توانستیم آرام بمانیم.

_۸۲ دورشدن از حقیقت چیزی را حل نمی کند. غصه، سیلیِ خشن به منطق است و منطق هیچ قدرتی دربرابر آن ندارد.

_۸۳ کلمات شاهد زندگی اند؛ آن هااتفاقات را ثبت می کنند که تبدیل به تاریخ می شوند و فراموش کردنشان غیرممکن خواهد بود.

_۸۴ حقیقت زندگی نه به واسطه گریزناپذیری مرگ، بلکه با شگفتی زندگی به ما ثابت می شود. . . . وقتی نوجوان بودم روزی پدرم گفت:"به دنبال شادی نباش، زندگی به نوبهٔ خود همان شادی است. "سال ها گذشت تا منظور او را متوجه شدم.

_۹۳ یادآوری اشتباهات گذشته از آن جهت خوب است که "بتوانیم خودمان را ببخشیم.".