⭕️حلقه سوم سینما تربیت ❌« استعمار نو، تعطیلی فکر است» ☑️اکران انیمیشن وال ای«wall.e» 📍گفت‌وگو درباره ماجرای #انسان_زدگی 🖋همراه با حضور: دکتر ایزد‌پناه «عضو هیات علمی دانشگاه شیراز،بخش مبانی تعلیم تربیت» ❌ویژه معلمان و مربیان تربیتی برای تهیه بلیط از لینک زیر اقدام نمایید. https://survey.porsline.ir/s/uJYcn8c1 🗓یکشنبه ۵ مرداد رأس ساعت ۱۶:۳۰ 🎥شیراز میدان کوزه گری،پردیس سینمایی امین تارخ 🪴 سینما تربیت | باشگاه امید فارس 🧡 https://omidfamilyfa.github.io/OmidFamilyFa/ @Cinematarbiyat

داستان زمینی که قابل سکونت نیست و رباتی که از انسان‌ها، انسان‌تر است... «وال.ای» قصه‌ای برای ماجرای#انسان_زدگی 🪴 سینما تربیت | باشگاه امید فارس 🧡 https://omidfamilyfa.github.io/OmidFamilyFa/ @Cinematarbiyat

🎯 یادداشت:‌انیمیشن؟ مگه بچه ای؟ ✍ محمدرضا خسروانی 📍بخش اول یکی از متربیانم که گاهی در مورد فیلم و سینما با هم صحبت می‌کنیم، می‌گفت که اگر پای تماشای انیمیشن بنشینم، خانواده به من می‌خندند. یادم آمد به تابستانی که می‌خواستم برای بچه‌های کلاس نهم موضوعی را باز کنم و پیشنهاد دادم که قبلش فلان انیمیشن را ببینیم. واکنش بچه‌ها عجیب بود! قاطبهٔ آن‌ها می‌گفتند که ما بزرگ شده‌ایم و کارتون دیدن افت شأن ماست. احتمالاً برای شما هم پیش آمده که چیزی (مثلاً یک لیوان) را گم کنید و برای پیدا کردنش جاهایی از خانه را بگردید که تا قبلش نمی‌دانستید اصلاً چنین جایی هم وجود دارد! آخرش هم می‌بینید که سر جای خودش بوده و اگر (مثلاً آب‌چک ظرف‌شویی را) بهتر نگاه کرده بودید، پیدایش می‌کردید. بماند که خودم یک‌بار، در تاریکی شب با نور گوشی‌ام دنبال موبایلم می‌گشتم! راستش از خیلی‌ها شنیده‌ام که «انیمیشن مال بچه‌هاست». ظاهراً این نظر، طرفداران جدی و مُصِرّی هم دارد، تا جایی که مثل مورد دانش‌آموزِ من، مخاطب انیمشین را بیکار قلمداد میکنند. اما من احساس می‌کنم «تربیتی‌ها» تفاوت‌های عمده‌ای با آدم‌های معمولی دارند و آن هم «گمشده‌ای» است که درجستجوی آن هستند. آن‌ها خواه ناخواه باید به جاهایی سرک بکشند که شاید تا دیروز رجوعی به آن نداشتند و لاجرم از آن هستند که دنیای سینما و به تبع آن، انیمیشن را جدی بگیرند. 🪴 سینما تربیت | باشگاه امید فارس 🧡 https://omidfamilyfa.github.io/OmidFamilyFa/ @Cinematarbiyat

📍بخش دوم انیمیشن فقط یک «ژانر» نیست، بلکه یک زبان متفاوت برای بیان مسئله است؛ زبانی که گاهی محدودیت‌های دنیای واقعی را کنار می‌زند تا مفاهیم پیچیده را ساده، و مسئله‌های خاموش را بی‌واسطه و بی‌پرده به تصویر بکشد. چیزی که انیمیشن را برای ما، مربیان دغدغه‌مند، جذاب و ارزشمند می‌کند این است که: • دنیای استعاری‌اش اجازه می‌دهد مسائل بزرگ را بی‌تعارف و بدون سانسور بیان کند؛ • کودکان و نوجوانان را نه‌فقط با سرگرمی، که با فکر درگیر می‌کند؛ • و برای ما بزرگ‌ترها، یک آینهٔ بی‌رحم می‌شود برای بازبینی زاویه‌های فراموش‌شدهٔ تربیت. اجازه بدهید کمی اغراق کنم: گاهی بعد از دیدن یک فیلم یا انیمیشن درست و درمان و استخوان‌دار، با خودم می‌گویم، لیوان همین‌جا جلوی چشمم بوده و من اصلا به آن دقت نکرده بودم. فراموش نکنیم: سؤال خوب، نیمی از پاسخ است. و انیمیشن‌ها، اگر خوب انتخاب شوند، در طرح مسئله‌های بزرگ، دست‌بازتر، صادق‌تر و دقیق‌تر از خیلی از آثار به‌ظاهر جدی‌اند. 🪴 سینما تربیت | باشگاه امید فارس 🧡 https://omidfamilyfa.github.io/OmidFamilyFa @Cinematarbiyat

🎥 وقتی انیمیشن بهانهٔ گفتگوی تربیتی شد 📸 تصاویری از سومین نشست «سینما تربیت» ، با حضور دکتر ایزدپناه ۵ مرداد ۱۴۰۴ عکس‌ها از: مصطفی مرادی 🪴 سینما تربیت | باشگاه امید فارس 🧡 https://omidfamilyfa.github.io/OmidFamilyFa/ @Cinematarbiyat