طبیعی است که آغاز ها زیبا باشند، زیرا منطقی نیست کسی نزدت بیاید و بگوید: سلام، منآدم پستیهستم.
بر فرو رفتگی های این سنگ دست بکش و قرن ها عبور رودخانه را حس کن !
سنگ ها سخت عاشق میشوند اما فراموش نمیکنند.
حس میکنم مدت هاست سقوط میکنم و به زمین نمیرسم، غرق میشوم و خفه نمیشوم، میسوزم و جان نمیدهم. در پایانی بی پایان به سر میبرم.