فعال سازی مجدد حافظه در طول خواب ممکن است همیشه باعث تقویت حافظه نشود🛏😴 🛌فعال سازی مجدد حافظه در خواب باعث تقویت خاطرات و کاهش فراموشی می شود. این دیدگاه به طور گسترده ای در تحقیقات حافظه پذیرفته شده است. با این حال، یک مطالعه اخیرا منتشر شده در Learning & Memory نشان داده است که فعال سازی مجدد حافظه، همراه با اختلال خواب، می تواند منجر به فراموشی موارد فعال شده بشود. 🛌فعال سازی مجدد حافظه هدفمند (TMR) روشی است که بارها برای مطالعه مکانیسم های فعال سازی مجدد حافظه استفاده شده است. در یک آزمایش معمولی TMR، یک لحن یا بویی که قبلاً با یک تکلیف در طول بیداری تداعی شده، در طول خواب دوباره به فرد ارائه می‌شود. خاطرات فعال‌سازی‌شده معمولاً بهتر از آن‌هایی که دوباره فعال نشده‌اند به یاد می‌آیند، که نشان می‌دهد فعال‌سازی مجدد حافظه در طول خواب می‌تواند خاطرات را تقویت کند. با این حال، توجه به این نکته مهم است که روش TMR نباید شرکت کنندگان را از خواب بیدار کند یا باعث ایجاد واکنش برانگیختگی شود که می تواند خواب را مختل کند. 🛌در این مطالعه شرکت کنندگان مکان 75 شی جفت شده با صداها را یاد گرفتند و سپس یک تست حافظه انجام دادند که در آن اشیاء را از مرکز صفحه به محل صحیح خود منتقل می‌کردند. در ادامه اشیاء به سه مجموعه 25 تایی تقسیم شدند که یک مجموعه با صداهای بلند، یک مجموعه با صداهای ملایم و یک مجموعه بدون سرنخ در هنگام خواب ارائه می‌شد. روش TMR در مرحله 2 و مرحله 3 خواب حرکت غیر سریع چشم (NREM) انجام شد و بعد از آن، آزمایش حافظه مجدد تکرار شد. 🛌نتایج نشان داد که فراموشی برای اشیاء نشانه‌گذاری شده در مقایسه با اشیای بدون نشانه، به‌طور قابل‌توجهی بالاتر بود، صرف نظر از اینکه نشانه فعال‌سازی مجدد بلند یا ملایم بود. همچنین فراموشی برای اشیایی که همراه با برانگیختگی ارائه شدند، بیشتر از اشیای بدون علامت بود. ❗️جالب توجه است که گزارش‌های ذهنی شرکت‌کنندگان از شنیدن صدا در طول خواب هیچ تفاوتی در عملکرد حافظه نشان نداد. 🛌این مطالعه نشان می‌دهد که خواب بی‌وقفه برای تثبیت حافظه مهم است و روش‌های TMR که از برانگیختگی در خواب جلوگیری نمی‌کنند ممکن است در واقع حافظه را بهبود نبخشند. #تازه‌ها @CogniPlus

آموزش، توانایی ذهنی‌سازی دانشجویان روانشناسی بالینی را بهبود نمی بخشد! 🔆ذهنی‌سازی (mentalization) توانایی درک حالات ذهنی خود و دیگران است که به این وسیله آن نیت‌ها، رفتارها و حالات عاطفی را رمزگشایی می‌کنیم. ذهنی‌سازی یک مهارت خاص در زمینه درمانی است. 🔆مطالعه‌ای که در Frontiers in Psychology منتشر شده، سراغ این مفهوم رفته و بررسی کرده که (1) آیا ظرفیت ذهنی‌سازی دانشجویان روان‌شناسی بالینی با دانشجویان مهندسی متفاوت است، و (2) آیا این توانایی بین دانشجویان سال اول و آخر روان‌شناسی متفاوت است یا خیر. نتایج غیر منتظره بود: محققان هیچ تفاوتی را بین سال اولی‌ها و آخری‌های روانشناسی گزارش نکردند، با این حال، آنها متوجه شدند که دانشجویان روانشناسی در مقایسه با دانشجویان مهندسی، رتبه بالاتری در ظرفیت ذهنی‌سازی را کسب کردند. پس ممکن است توانایی بالاتر دانشجویان روانشناسی ناشی از ویژگی های شخصیتی یا عوامل دیگر باشد و نه آموزش. 🔆یافته‌های ضمنی هم این بود که زنان در مقایسه با مردان نمرات بالاتری داشتند و بین سن و ذهنی‌سازی رابطه مثبت برقرار بود. #تازه‌ها @CogniPlus

آیا آزمون تورینگ واقعا هوشمندی ماشین را اندازه‌گیری می‌کند؟ 🤖🤷‍♀️🧠 📌از زمانی که آزمون تورینگ مورد استقبال جامعه علمی هوش مصنوعی قرار گرفت انتقادهای مختلفی به این شیوه از سنجش هوشمندی ماشین وارد شده است. در این پست 6 مورد از مهم‌ترین این نقدها را به صورت مختصر بررسی می‌کنیم: 1. قوانین سهل‌گیرانه اولین دسته از این انتقادات، قوانین آزمون تورینگ را هدف قرار داده‌اند. به عقیده‌ی بسیاری از متخصصان، مدت زمان پنج دقیقه‌ای که برای گفتگو با دو شرکت کننده به داور داده می‌شود به هیچ وجه کافی نیست؛ چرا که در این حالت داور تنها می‌تواند حدود ۲ دقیقه و ۳۰ ثانیه را به هر شرکت کننده اختصاص دهد. ایراد دیگر مربوط به ضابطه‌ی در نظر گرفته شده برای موفقیت در این آزمون است. از نظر برخی از افراد، اگر هوش مصنوعی تنها در نیمی از موارد بتواند داور را فریب دهد، نمی‌توان آن را همتای هوش انسان قلمداد کرد و لازم است تا این ضابطه به مقدار سخت‌گیرانه‌تری افزایش یابد. 2. ارزیابی تقلید کلامی از انسان به جای هوشمندی برخلاف ایرادات قوانین که به سادگی قابل برطرف کردن هستند؛ برخی از انتقادات ماهیت آزمون تورینگ را هدف قرار داده‌اند. به عقیده‌ی کارشناسان، هدف آزمون تورینگ اساسا نمی‌تواند سنجش هوش مصنوعی باشد، بلکه این آزمون صرفا توانایی هوش‌مصنوعی را در تقلید کلامی از انسان مورد ارزیابی قرار می‌دهد. با توجه به این که ارزیابی هوش مصنوعی در آزمون تورینگ تنها به ارزیابی کلامی محدود است، طبیعی است که تعدادی از خصیصه‌های ذاتی زبان می‌توانند منجر به موفقیت رایانه‌ها در آزمون تورینگ شوند؛ موفقیتی که ارتباطی با هوشمند بودن ندارد. یکی از این خصیصه‌های ذاتی زبان، ابهام است؛ چت‌بات‌ها می‌توانند هربار که به بن‌بست می‌رسند، صرفا با گفتن جمله‌ای مبهم خود را از این بن‌بست خلاص کنند. 3. شبیه ‌سازی آگاهی در مقابل آگاهی این نقد شاید بیش از همه ازسوی فلاسفه مطرح شده است. شاید مهم‌ترین چالش در این حوزه را جان سرل در مقاله اتاق چینی مطرح کرده باشد. سرل در این مقاله با استفاده از تمثیل اتاق چینی نشان می‌دهد که فارغ از نتیجه‌ای که ماشین به دست می‌دهد نمی‌توان گفت ماشین به فرایند‌هایی که انجام می‌دهد آگاهی دارد. جان سرل استدلال می‌کند که نمی توان از رفتار آشکار برای تعیین اینکه آیا ماشین «واقعا متفکر» است یا صرفاً «شبیه سازی تفکر دارد» استفاده کرد. با این حساب حتی اگر آزمون تورینگ تعریف عملیاتی خوبی از هوش ارائه داده باشد، قادر به نشان دادن این نیست که ماشین دارای ذهن، آگاهی یا قصدمندی است. 4. عدم اندازه‌گیری سطوح مختلف هوش یکی از نقدهای دقیق به آزمون تورینگ این است که نتیجه تست تنها یک گزاره است: این ماشین هوشمند است یا نیست. اما آیا نمی‌توان سطح هوش ماشین را در سطوح مختلف سنجید مثلا تصور کنید اگر تست تورینگ می‌توانست نتیجه این چنینی هم داشته باشد: «سطح هوشمندی این ماشین در حد کودکی هفت ساله است.» 5. کاربردی نبودن و بی ربطی آزمون تورینگ به تحقیقات هوش مصنوعی محققان محوری هوش مصنوعی استدلال می کنند که تلاش برای گذارندن آزمون تورینگ صرفاً حواس پرتی از تحقیقات پربارتر است. در واقع، آزمون تورینگ مورد تمرکز تلاش های دانشگاهی یا تجاری زیادی نیست. بیشتر تحقیقات فعلی در زمینه های مرتبط با هوش مصنوعی اهداف خاصی مانند زمان بندی خودکار، تشخیص شیء ، یا پشتیبانی دارند. محققان هوش مصنوعی برای آزمایش هوش برنامه هایی که این مشکلات خاص را حل می کنند، به سادگی این وظیفه را به طور مستقیم ارزیابی می‌کنند. هواپیماها با اینکه چقدر خوب پرواز می کنند آزمایش می شوند، نه با مقایسه آن ها با پرندگان؛ یک هوش مصنوعی خوب هم باید به خوبی حل مسئله کند نه اینکه شبیه انسان شود! 🔍با توجه به این نقدها طی سال‌های گذشته افراد مختلف سعی کردند تا این آزمون را اصلاح کنند یا جایگزینی برای آن ارائه کنند که به نظر نمی‌رسد هیچکدام جواب قانع کننده ای به این نقدها بدهند. برخی از این تلاش ها موارد زیر هستند: 🎯آزمون‌های تورینگ اصلاح شده آزمون تورینگ معکوس: در این آزمون یک انسان سعی می‌کند به کامپیوتر بفهماند که یک کامپیوتر نیست. مثل CAPTCHA آزمون تورینگ کامل: در این آزمون پرسشگر می‌تواند توانایی های ادراکی و همچنین توانایی دستکاری اشیاء را هم مورد آزمون قرار دهد. 🎯آزمون‌های جایگزین: آزمون تورینگ مارکوس: در این آزمون کامپیوتر یک برنامه تلویزیونی را نگاه می‌کند . سپس از آن سوال هایی درباره برنامه ای که دیده می‌پرسند. آزمون Lovelace: در این آزمون کامپیوتر باید یک اثر هنری بسازد. آزمون Winograd Schema: در این آزمون کامپیوتر باید به سوال های چند گزینه ای پاسخ دهد. منابع: 1️⃣دانشنامه استنفورد 2️⃣ medium 4️⃣ intellipaat.com 3️⃣ zoomits @CogniPlus

پلتفرم واقعیت مجازی که ویژگی‌های شناختی شما ارزیابی می‌کند 👀🕶🧠 📌این پلتفرم به اسم Virtuleap با یک ایده خلاقانه آزمون‌های شناختی را در بستر واقعیت مجازی طراحی کرده است تا انجام این تست‌ها از یک کار کسل کننده به بازی‌های جذاب و متنوع تبدیل بشود. 📌علاوه بر این Virtuleap به شما در تشخیص اختلالات شناختی کمک می‌کند و تمرین-بازی هایی برای بهبود عملکرد‌های شناختی ارائه می‌کند. 🎥در کلیپ بالا می‌توانید فضا و محیط کاربری این پلتفرم را مشاهده کنید. (همراه با زیرنویس انگلیسی) منبع: virtuleap @CogniPlus

یک سوال زیباتر قدرت پرس‌وجو در ایجاد ایده‌هایی فوق‌العاده سال انتشار: اول 2014 نویسنده: وارن برگر ناشر: Bloomsbury USA #معرفی_کتاب @CogniPlus

یک سوال زیباتر 📌برای دریافت یک پاسخ عالی، باید یک سوال عالی را بپرسید. وارن برگر در این کتاب هنر گمشده پرسش‌گری را احیا می کند. 📌در این کتاب پیشگامانه، روزنامه‌نگار و کارشناس نوآوری وارن برگر نشان می‌دهد که یکی از نیرومندترین نیروها برای ایجاد تغییرات در تجارت و زندگی روزمره ما، ابزاری ساده و کمتر اهمیت داده شده است - ابزاری که از دوران کودکی در دسترس ما بوده است. سوال کردن - به طور عمیق، تخیلی و "زیبا" - می تواند به ما کمک کند مشکلات را شناسایی و حل کنیم، ایده های ناب پیدا کنیم و فرصت های تازه را دنبال کنیم. پس چرا ما اغلب تمایلی به پرسیدن "چرا؟" نداریم؟ 📌یافته‌های شگفت‌انگیز برگر نشان می‌دهد که با وجود اینکه کودکان در طول روز صد ها سوال می‌کنند، با ورودشان به مدرسه، میزان پرسش‌ها به صورت ناگهانی سقوط می‌کند. در فرهنگ آموزشی و تجاری که برای پاداش دادن به پاسخ‌های بی‌درنگ در مقابل پرسش‌های چالش‌برانگیز ابداع شده است، سؤال کردن تشویق نمی‌شود - و در واقع، گاهی اوقات حتی پرسش‌های خوب به سختی تحمل می‌شوند. 📌و با این حال، همانطور که برگر نشان می‌دهد، خلاق‌ترین و موفق‌ترین افراد معمولاً پرسشگرهای حرفه‌ای هستند. آنها بر هنر پرسش‌گری مسلط شده اند و سؤالاتی را مطرح می کنند که هیچ کس دیگری نمی پرسد - و پاسخ های عالی هم پیدا کرده اند. نویسنده با بیان داستان‌های داغ از کسب و کارهایی مانند Google، Netflix، IDEO و Airbnb نشان می‌دهد که چگونه پرسش‌گری در DNA سازمانی آنها جای گرفته است. #معرفی_کتاب @CogniPlus

A More Beautiful Question: The Power of Inquiry to Spark Breakthrough Ideas (2014) by Warren Berger

چرا صدای ضبط شده خودتان را دوست ندارید؟🔈👂🏻👎🏿 📌حتی اگر از آن دسته از افرادی که دوست دارند آهنگ های مورد علاقه‌شان را در ماشین بخوانند بپرسید، به شما می‌گویند که گوش دادن به صدای ضبط شده خودشان می تواند کمی غیرعادی و ترسناک باشد. 📌اما یک دلیل علمی پشت این پدیده است؛ دوست نداشتن صدای خودمان هم فیزیولوژیکی و هم روانی است. اول از همه، ضبط های صوتی در مغز شما با صدایی که هنگام صحبت کردن به آن عادت کرده اید به صورت متفاوت ادراک می شوند. صدای یک دستگاه صوتی از طریق هوا به گوش شما وارد می‌شود (یا همان رسانش هوایی). این انرژی صوتی بر پرده گوش و استخوان ها تأثیر می گذارد. اما هنگام صحبت کردن، علاوه بر رسانش هوایی، صدای شما از یک مسیر داخلی و از طریق جمجمه نیز به گوش داخلی شما می‌رسد(که می‌شود رسانش استخوانی). این یعنی شما صدای خودتان را با فرکانس پایین‌تری می‌شنوید، که معمولاً صدایی عمیق‌تر و واضح‌تری است. بنابراین، صدای ضبط شده شما بالاتر و نازک تر به نظر می رسد. 📌دلیل دوم که روانشناختی است این است که از آنجایی که صدای شما بخشی از هویت شخصی شماست، ممکن است احساس ناخوشایندی داشته باشید وقتی که آنچه دیگران از شما می شنوند متفاوت با ادراک شما باشد. به زبان ساده، مردم عادت ندارند که صدای خودشان را متفاوت بشنوند. در مجموع، خیلی به خودتان سخت نگیرید، چون صدایی که می شنوید فقط ادراک شخصی شماست و اطرافیان شما هنوز هم صدای شما را دوست دارند. منبع: TIME @CogniPlus

مزایای یک عذرخواه مکرر بودن!🙇‍♂️🙇‍♀️ 🔶برخی افراد عذرخواهان حرفه‌ای هستند و حتی آنقدر عذرخواهی می کنند که به دلیل تکرار عذرخواهی خود، عذرخواهی می کنند! اما آیا عذرخواهی مکرر، عذرخواهی های خاص شما را کم اثر می کند؟ 🔷تحقیقات جدید نشان می دهد که اینطور نیست. در واقع عذرخواهان مکرر دارای ویژگی های شخصیتی خاصی هستند که منجر به واکنش های مثبت بیشتری نسبت به عذرخواهی آنها می شود. 🎥کلیپ بالا (همراه با زیرنویس فارسی ماشینی) توضیحات بیشتری از این مطالعه تازه منتشر شده در اختیار شما می‌گذارد. لینک مقاله: Personality and Social Psychology Bulletin #تازه‌ها @CogniPlus

افراد مضطرب هنگام نواختن موسیقی «حالت فلو» کمتری را تجربه می کنند 🎸محققان اخیرا متوجه شدند که نوازندگانی که کمتر مضطرب هستند، در حین نواختن موسیقی حالت‌ فلو بیشتری را تجربه می‌کنند و آنهایی که فلو بیشتری را تجربه می‌کنند، در هوش هیجانی امتیاز بیشتری کسب می‌کنند. 🎸فلو یا تجربه اوج (flow) به عنوان حالتی از تجربه بهینه توصیف می شود که با سطوح بالای عملکرد، افزایش توجه و احساس شادی همراه است. نوازندگان اغلب حالت های فلو را تجربه می کنند، به ویژه نوازندگانی که در بداهه نوازی شرکت می‌کنند. 🎸در مقابل، نوازندگانی که اضطراب را بیشتری دارند حالت فلو را تجربه نمی‌کنند یا بسیار کم تجربه‌اش می‌کنند. محققان بیان میکنند که شاید دست و پنجه نرم کردن نوازندگان مضطرب با خودآگاهی شدید و احساس ناکافی خودکنترلی مانع تجربه حالت فلو می شود. منبع: PLOS One #تازه‌ها @CogniPlus

آیا زبان بدن را درست می‌خوانید؟🙅‍♂️💁‍♂️🧐 📌خواندن زبان بدن می تواند یک مهارت مفید برای درک احساسات و فکر کردن افراد باشد. اما این یک علم دقیق نیست و ممکن است تغییرات فرهنگی یا فردی در نحوه استفاده افراد از طریق زبان بدن وجود داشته باشد. به عنوان مثال، تماس چشمی در ژاپن را می توان یک عمل پرخاشگرانه یا بی ادبی در نظر گرفت. 📌اگر چه زبان بدن 12 برابر قدرتمندتر از ارتباط کلامی نیست - همانطور که برخی ادعا کرده اند، اما این از اهمیت زبان بدن کم نمی‌کند. جف بیتی در کتاب بازاندیشی زبان بدن، استدلال می‌کند که برای خواندن دقیق زبان بدن باید بدانید کجا را نگاه کنید. چهره می تواند حالت های عاطفی زیرین بسیاری را به خوبی آشکار کند. اما این تا زمانی جواب می‌دهد که فرد زبان بدنش را کنترل نکند، مثلاً با پنهان کردن احساسات با لبخند. پس چگونه می توان یک لبخند ساختگی را از یک لبخند واقعی تشخیص داد؟🙄🙂 📌یک لبخند واقعی ماهیچه های اطراف چشم را درگیر می کند و به آرامی از صورت محو می شود؛ اما لبخندی ساختگی و پوشاننده ناگهان از صورت خارج می شود، همانطور که روانشناس آمریکایی، پل اکمن، در آزمایشات پیشگام خود در ارتباط بین احساسات و حالات چهره نشان داده است. 📌علاوه بر این گفتار و زبان بدن ارتباط نزدیکی با هم دارند هنگامی که افراد صحبت می کنند، اغلب حرکات دستِ خود به خودی و ناخودآگاه انجام می دهند که محتوای آنچه را که می گویند نشان می دهد. هیچ فرهنگ لغتی برای این حرکات وجود ندارد اما آنها در کنار خود گفتار ایجاد می شوند. تحقیقات نشان داده است که معانی خاصی در این حرکات بیان می شود - و وقتی مردم نمی توانند این حرکات را ببینند، اطلاعات مهمی را از دست می دهند. 📌گاهی حرکت اشاره و گفتار با هم مطابقت ندارد. یک گوینده ممکن است بگوید «من و شریک زندگیم خیلی به هم نزدیکیم» اما دست های او به جای نزدیکی، فاصله قابل توجهی را نشان می دهد. شخص دیگری می گوید «من آدم جاه طلبی هستم» اما دست او اصلا بالا نمی رود، در حالی که انتظار می‌رود که اگر یک شخص واقعاً چنین احساسی داشته باشد، دستش را بالا ببرد. 📌در مواردی مانند این، ژست ناخودآگاه اغلب شاخص قابل اعتمادتری برای تفکر زیربنایی است. اما برای خواندن حرکات ژست افراد باید بدانید آنها در مورد چه چیزی صحبت می کنند؛ یعنی همراه با گفتار می‌توان از این ژست‌ها رمزگشایی کرد. دروغ گفتن موثر در گفتار بسیار ساده تر از گفتار همراه با ژست است زیرا این حرکات زمان بندی پیچیده ای دارند که به خود گفتار مرتبط است و تقریبا به صورت غیرارادی با کلمات همراه می‌شوند. به سختی می توان این زمانبندی ها را هنگام دروغ گفتن جعل کرد. ✍️در نهایت باید بدانیم که همه چیز در رمزگشایی از زبان بدن وابسته به حرکت و زمانبندی است و ارتباط نزدیک و ناخودآگاهی که بین گفتار و زبان بدن وجود دارد. منبع: sciencealert.com @CogniPlus

هوش مصنوعی‌های مولد (generative) در فرمت های مختلف، به علاوه این که کدام یک مجانی هستند. @CogniPlus