حتی تماشای مجازی آثار هنری، خلق و خو و به‌زیستی شما را بهبود می‌بخشد👁🎨 👨‍🎨یافته‌های قبلی نشان داده‌اند که پرداختن به هنر و تماشای آن می تواند تاثیر مثبتی بر روحیه ما داشته باشد. اما آیا وقتی پشت لپ‌تابتان هستید یا با گوشی هوشمندتان به نقاشی‌ها و آثار هنری نگاه می‌کنید، باز هم این کار هم جواب می‌دهد؟ 👨‍🎨240 شرکت‌کننده در یک مطالعه جدید یک نمایشگاه تعاملی هنری را در بستر Google Arts and Culture مشاهده کردند. آنها همچنین با پر کردن یک پرسشنامه، اطلاعاتی در مورد وضعیت ذهنی خودشان، میزان لذتی که هنگام تماشای تصاویر احساس می‌کردند و اینکه چقدر این تجربه را معنادار می‌دانستند، ارائه کردند. نتایج طبق انتظار محققان بود و شرکت کنندگان بهبود قابل توجهی در خلق و خو و اضطراب را پس از تنها چند دقیقه تماشای آثار هنری نشان دادند. 👨‍🎨این مطالعه همچنین نشان داد که برخی از شرکت‌کنندگان نسبت به سایرین بیشتر پذیرای هنر بودند و می‌توانستند سود بیشتری از تماشا و تعامل با هنر ببرند. این مزیت با استفاده از سازه‌ای به نام «پاسخگویی زیبایی شناختی» در این مطالعه ارزیابی شده است. #تازه‌ها @CogniPlus

خواب عمیق در برابر آلزایمر🛌😴👨‍🦳 🛏خواب عمیق، که به عنوان خواب موج آهسته non-REM شناخته می شود، به کاهش از دست رفتن حافظه در افراد مسن که با احتمال بالای ابتلا به بیماری آلزایمر مواجه هستند، کمک می‌کند. این مطالعه نشان می‌دهد که خواب عمیق می‌تواند به عنوان یک «عامل ذخیره شناختی» عمل کند که انعطاف پذیری را در برابر پروتئینی در مغز به نام بتا آمیلوئید که با از دست دادن حافظه ناشی از زوال عقل مرتبط است، افزایش می‌دهد. 🛏اما چند توصیه برای بهبود خواب عمیق: -به یک برنامه خواب منظم پایبند باشید -در طول روز از نظر ذهنی و جسمی فعال بمانید -یک محیط خواب خنک و تاریک ایجاد کنید -از خوردن چیزهایی مانند قهوه در اواخر روز پرهیز کنید -زمان تماشای صفحه قبل از خواب را به حداقل برسانید. -همچنین یک دوش آب گرم قبل از خواب، کیفیت خواب عمیق شما را افزایش می دهد. #تازه‌ها @CogniPlus

بینش‌های جدید درباره ماهیت نوع‌دوستی 📌نویسندگان یک مطالعه جدید با سازمان های پیوند تماس گرفتند و از تبلیغات آنلاین برای یافتن افرادی استفاده کردند که یکی از کلیه های خود را به غریبه ای اهدا کرده بودند. محققان دریافتند که یک عامل واحد اهداکنندگان کلیه را از همتایانشان متمایز می‌کند: کاهش تمایل به این باور که انسان‌ها می‌توانند صرفاً شرور باشند، اهداکنندگان کلیه کمتر با جملاتی مثل «افراد شرور جوهر شیطانی مانند لکه‌ای بر روح خود دارند که خلاص شدن از شر آن تقریباً غیرممکن است.» موافق بودند. 📌تفاوت قابل توجهی بین اهداکنندگان کلیه و گروه کنترل در مورد اعتقاد به خیر محض وجود نداشت. این نشان می‌دهد که نوع‌دوستان نسبت به انسانیت خوشبین تر نیستند. ممکن است غیر شهودی به نظر برسد، اما محققان در نهایت پیشنهاد می کنند که تمایل به ارائه کمک های پرهزینه برای غریبه های ناشناس ممکن است مستلزم این نباشد که دیگران کاملاً خوب باشند، یعنی اینکه باور کنیم افرادی که از نظر اخلاقی خطاناپذیر وجود دارند، بلکه باید باور داشته باشیم که در هر کسی حداقل اندکی خوبی وجود دارد. #تازه‌ها @CogniPlus

رباتی برای کمک به کودکان ناتوان در یادگیری👦🤖👧 🤖محققان دانشگاه واترلو یک ربات برای کمک به تمرکز کودکان مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری معرفی کردند. 🤖این ربات، یک ربات انسان‌نمای اجتماعی کوچک به نام QT است.QT علاوه بر معرفی جلسه، و تعیین کردن اهداف، در صورت لزوم راهبردهای خودتنظیمی ارائه می کند. همچنین اگر روند یادگیری از مسیر خارج شود، ربات از استراتژی هایی مانند بازی، معما، جوک، تمرینات تنفسی و حرکات فیزیکی استفاده می کند تا دانش آموز را به ادامه کار تشویق کند. 🤖دانش‌آموزانی که با این ربات کار می‌کردند، به طور کلی بیشتر درگیر وظایف خود بودند و در مقایسه با دانش‌آموزانی که ربات به آنها کمک نمی‌کرد، می‌توانستند کارهای خود را با سرعت بالاتری انجام دهند. منبع: University of Waterloo #تازه‌ها @CogniPlus

وقتی هوش مصنوعی بهتر از پزشکتان به سوال‌های شما پاسخ می‌دهد!🤖❓👩‍⚕️ 🔆پژوهشگران در یک مطالعه جدید یک مقایسه جالب بین پاسخ‌های پزشکان و #ChatGPT به سوالات پزشکی بیماران انجام دادند و از چند متخصص مراقبت‌های بهداشتی خواستند که بدون اطلاع از گوینده پاسخ، این پاسخ‌ها را از نظر کیفیت و همدلانه بودن ارزیابی کنند. شاید نتیجه کمی شما را متعجب کند، ولی در 79% مواقع ارزیاب‌های حرفه‌ای پاسخ‌های ChatGPT را ترجیح دادند! (به تصویر پست نگاه کنید.) 🔆درست است که این مطالعه ChatGPT را در مقابل پزشکان قرار داده، اما این به این معنی نیست که دیگر باید کم کم پزشکتان را کنار بگذارید و هوش مصنوعی را جایگزینش بکنید. در عوض به این فکر کنید که پزشکی که به روز است و از ابزارهایی مثل ChatGPT برای ارائه مراقبت‌های بهتر و همدلانه استفاده می‌کند چه قدر نسبت به سایرین تشخیص‌های دقیق‌تر، خطای کمتر و همدلی بیشتری خواهد داشت. #تازه‌ها @CogniPlus

پنج مقاله برتر حوزه نوروساینس در هفته اخیر 📰🔍 1️⃣نگاهی به زندگی پس از مرگ: جرقه های آگاهی در مغزهای در حال مرگ کشف شد در یک مطالعه جذاب، محققان موجی از فعالیت امواج گاما مرتبط با هوشیاری را در مغز در حال مرگ بیماران کما مشاهده کردند. این کشف پیشگامانه شواهد اولیه ای از آگاهی در لحظات پایانی زندگی ارائه می دهد و معمای تجربیات نزدیک به مرگ را روشن می کند. 2️⃣تغذیه مغز ما: مداخلات تغذیه ای برای کاهش سرعت بیماری آلزایمر بررسی سیستماتیک 38 مطالعه نشان می‌دهد که مداخلات تغذیه‌ای، مانند رژیم مدیترانه‌ای، رژیم کتوژنیک، مکمل‌های اسید چرب امگا 3 و پروبیوتیک‌ها، به طور بالقوه می‌توانند پیشرفت آلزایمر را کاهش داده و عملکرد شناختی را تقویت کنند. این یافته ها بر قدرت تغذیه در حمایت از سلامت مغز و مبارزه با زوال شناختی تاکید می کند. 3️⃣یادگیری از هوش مصنوعی: چگونه هوش مصنوعی سیگنال های گفتاری را مانند مغز انسان پردازش می کند محققان شباهت های قابل توجهی را بین سیستم های هوش مصنوعی و مغز انسان هنگام پردازش سیگنال های گفتاری کشف کرده اند. این پیشرفت می تواند به ما کمک کند تا عملکرد درونی سیستم های هوش مصنوعی را درک کنیم و به طور بالقوه فناوری های هوش مصنوعی پیشرفته تری را توسعه دهیم که شناخت انسان را بهتر تقلید می کند. 4️⃣اثر ریپل: کیفیت آموزش دبیرستان بر شناخت 60 سال بعد تأثیر می گذارد یک مطالعه اخیر نشان می‌دهد که افرادی که در دبیرستان‌های با کیفیت بالاتر تحصیل می‌کنند، در آزمون‌های عملکرد شناختی در مراحل بعدی زندگی بهتر عمل می‌کنند و بر اهمیت بهبود استانداردهای آموزشی تأکید می‌کنند. این تحقیق تأثیر طولانی مدت کیفیت آموزش دبیرستان را بر سلامت شناختی مادام العمر نشان می دهد. 5️⃣کشف اسرار ژنوم انسان: 240 گونه پستاندار ویژگی های منحصر به فرد ما را آشکار می کنند یک مطالعه پیشگامانه توالی‌های DNA 240 گونه پستانداران را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد تا مبنای ژنتیکی در پس صفات خارق‌العاده در گونه‌های خاص کشف شود و درک ما از بخش‌های عملکردی ژنوم انسان افزایش یابد. این یافته ها راه را برای پیشرفت در درک و درمان بیماری هایی مانند سرطان هموار می کند. منبع: Neuroscience News #تازه‌ها @CogniPlus

قشر پیشانی دانشمندان هوش مصنوعی توسعه نیافته است! 👀🤷‍♂️ 📌رابرت رایش، معاون مدیر مؤسسه هوش مصنوعی انسان محور استنفورد، این هفته در مورد جدید بودن صنعت هوش مصنوعی و تأثیرات آن در رابطه با اخلاق، اظهار نظرات جنجالی کرده و کسانی را که در این زمینه در حال کار هستند را به عده ای کودک تشبیه کرده است. 📌طبق گفته رایش: "محققان هوش مصنوعی بیشتر شبیه نوجوانان در مراحل پایانی هستند. آنها به تازگی از قدرت خود در جهان آگاه شده اند، اما قشر پیشانی آنها به شدت توسعه نیافته است. در نتیجه [احساس] مسئولیت اجتماعی آنها چندان زیاد نیست." 📌نوجوانان اغلب جویای هیجان هستند، و افرادی که در هوش مصنوعی کار می کنند - به ویژه جمعیت جوان تر - دائماً در مورد اینکه چگونه فناوری غیرقابل کنترلی که آنها می سازند ممکن است بشریت را نابود کند صحبت می کنند. اما از آنجایی که به نظر می‌رسد ریسک‌گریزی آن‌ها به طور کلی در حول و حوش صفر قرار دارد، بدون توجه، به ساخت این فناوری ادامه می‌دهند. نظر شما درباره این اظهارات چیست؟! منبع: futurism.com #تازه‌ها @CogniPlus

همدلی سال انتشار: اول 2017 نویسندگان: جمعی از نویسندگان Harvard Business Review #معرفی_کتاب @CogniPlus

همدلی 📌همدلی به عنوان عاملی در بهبود روابط و حتی توسعه بهتر محصولات شناخته می شود. گفتن اینکه "خودت را جای دیگری بگذار" آسان است، اما واقعیت این است که درک انگیزه ها و احساسات دیگران اغلب دست نیافتنی است. 📌این کتاب به شما کمک می‌کند تا بفهمید همدلی چیست، چرا مهم است، چگونه بر موانعی که باعث می‌شود کمتر احساس همدلی کنید، غلبه کنید و متوجه بشوید چه زمانی همدلی بیش از حد است. 📌کتاب مجموعه‌ای از مقالات کاربردی و ساده است از جمله عناوین زیر: "همدلی چیست؟" «چرا شفقت یک تاکتیک مدیریتی بهتر از سرسختی است» «شنوندگان بزرگ در واقع چه می‌کنند» «همدلی کلید یک جلسه عالی است» «همدلی با مردم سخت‌تر است اگر جایشان بوده‌ باشید» «قدرتمند بودن شما را کمتر همدل می‌کند» "فرآیندی برای طراحی محصول همدلانه" "چگونه فیس بوک از همدلی برای ایمن نگه داشتن داده های کاربر استفاده می کند «محدودیت های همدلی» «آنچه دالایی لاما به دانیل گولمن درباره هوش هیجانی آموخت» مصاحبه با دانیل گولمن توسط آندریا اوانس. #معرفی_کتاب @CogniPlus

زنان و مردان مهارت های شناخت فضایی برابری دارند👩👨 📌مهارت شناخت فضایی یا توانایی ما در جهت یابی در محیط، تقریباً 40 سال است که میدان نبرد محققانی بوده است که ادعا می کنند مردان در آزمون های شناخت فضایی، به ویژه آزمون چرخش های ذهنی، مزیت عملکردی مشخصی دارند. 📌اما آیا واقعا مردها بهتر از زن ها هستند؟ در حقیقت نه. یک مطالعه که در Scientific Reports چاپ شده نشان داد که هیچ مزیتی برای مردان در توانایی چرخش ذهنی وجود ندارد. با طولانی کردن زمان مجاز برای تکمیل آزمون، مزیت عملکرد مردانه به طور کامل کاهش یافت که نشان می‌دهد که به اصطلاح تفاوت جنسیتی در چرخش ذهنی وجود ندارد یا ممکن است با عوامل دیگری توضیح داده شود. 📌یافته مهم دیگر این مطالعه این بود که مرد و زن هر دو از استراتژی های متفاوت در طول آزمون های شناختی برای رسیدن به پاسخ صحیح استفاده می کردند. به عبارت دیگر، زن و مرد به روشی متفاوت با تکالیف شناختی برخورد می کنند تا نتیجه یکسانی به دست آورند. @CogniPlus

محبت‌های کوچک جهانی هستند🤝😇 ☀️یک مطالعه جدید نشان داده که مردم در سراسر جهان تا هفت برابر بیشتر به درخواست‌های کوچک یکدیگر پاسخ مثبت می‌دهند. ☀️نویسندگان بیش از 1000 مورد از این در خواست ها در مناطق روستایی و شهری مختلف جهان شناسایی کردند که به طور متوسط هر دو دقیقه یک بار اتفاق می افتاد. موقعیت‌ها شامل تصمیم‌های «کم‌هزینه» بود مثل به اشتراک گذاشتن اقلام برای استفاده روزمره یا کمک به دیگران در انجام کارهای خانه یا روستا بود. ☀️مردم گاهی اوقات درخواست‌های کوچک را رد یا نادیده می‌گرفتند، اما بسیار کمتر از مقداری که قبول می‌کردند کمک کنند. میانگین نرخ رد (10٪) و نادیده گرفتن (11٪) بسیار کمتر از میانگین نرخ موافقت (79٪) بود. ☀️مردم بدون توضیح کمک می‌کردند، اما وقتی درخواستی را رد می‌کردند، 74 درصد از مواقع یک دلیل روشن می‌آوردند. این نشان می‌دهد که افراد فقط به دلیل خوبی از کمک کردن خودداری می‌کنند، در حالی که بدون قید و شرط کمک می‌کنند، بدون نیاز به توضیح که چرا این کار خوب را انجام می‌دهند. #تازه‌ها @CogniPlus

چرا رانندگی به سبک سریع و خشن باز هم به معنای دیر رسیدن است؟🏎🚔⌛️ ⏱ما معمولاً زمان جمع آوری وسایلمان، رفتن به سمت ماشین و انجام انواع آماده سازی های کوچک را قبل از شروع رانندگی به درستی در نظر نمی گیریم. بنابراین وقتی وارد جاده می شویم، مسیریابمان ممکن است به ما بگوید که ممکن است دیر برسیم. این امر ما را به افزایش سرعت و افزایش خطر جریمه شدن و تصادفات سوق می دهد. ممکن است استرس ناشی از دیر رسیدن را تجربه کنیم. علاوه بر این، ممکن است استرس دیگری را تجربه کنیم، چون می‌خواهیم سریع رانندگی کنیم، اما در واقع عصبانی هستیم زیرا هنوز خیلی دیر می‌رسیم. پس چرا خیلی سریع رانندگی کنیم تا به موقع برسیم، در حالی که می‌توانیم زودتر حرکت کنیم و بدون هیچ استرسی سر وقت برسیم؟ ⏱ما برای به دست آوردن پاداش این رفتار، سریع رانندگی می کنیم. این پاداش ها شامل صرفه جویی در زمان و به دست آوردن دقایق اضافی برای انجام کارهای کوچک است که در غیر این صورت انجام نمی‌شدند، مانند تکمیل کردن یک ایمیل. زودتر رسیدن و منتظر ماندن در محل هم اتلاف وقت است. تحقیقات نشان داده است که انتظار می‌تواند 2 تا 3 برابر بیشتر از زمانی که در حرکتیم برایمان به نظر برسد. بنابراین اگر 10 دقیقه زودتر برسیم و منتظر بمانیم، ممکن است به اندازه 20 تا 30 دقیقه رانندگی با ماشین برایمان ادراک شود! با این حساب، پاداش دیر راه افتادن (حتی اگر خیلی کم باشد) می تواند بسیار زیاد باشد. اما سؤال این است که آیا این پاداش‌های به دست آوردن زمان اضافی در مقابل خطر دیرکردن، تصادف یا جریمه شدن می ارزد؟ 💡حالت های زیر را در نظر بگیرید؛ کدام یک باعث صرفه جویی بیشتری در وقت شما می شود: - سرعت خود را در یک جاده محلی از 40 کیلومتر در ساعت به 50 کیلومتر در ساعت یا افزایش دهید - سرعت خود را در بزرگراه از 100 کیلومتر در ساعت به 130 کیلومتر در ساعت افزایش دهید ⏱اگر مانند اکثر مردم هستید، معتقدید که صرفه جویی در زمان متناسب با افزایش سرعت است. به این باور سوگیری تناسب (proportionality bias) می گویند: زمان ذخیره شده متناسب با افزایش سرعت است. بنابراین اگر افزایش سرعت سه برابر باشد، زمان ذخیره شده نیز باید سه برابر بیشتر باشد. ⏱با این حال، در واقع با افزایش سرعت خود در بزرگراه با 30 کیلومتر در ساعت در مقایسه با افزایش سرعت خود در جاده محلی با 10 کیلومتر در ساعت، زمان کمتری صرفه جویی خواهید کرد. در واقع شما فقط نیمی از زمان را در بزرگراه در مقایسه با جاده های محلی صرفه جویی خواهید کرد. در جاده محلی، یک سفر 20 کیلومتری از 30 دقیقه به 24 دقیقه (6 دقیقه صرفه جویی) کاهش می یابد، در حالی که در بزرگراه یک سفر 20 کیلومتری از 12 دقیقه به 9 دقیقه (3 دقیقه صرفه جویی) کاهش می یابد. افزایش سرعت خود در بزرگراه تنها به میزان اندکی بر زمان رسیدن شما تأثیر می گذارد. ⏱اعداد زیر سرعت شما را بر حسب کیلومتر در ساعت و اینکه چند دقیقه طول می کشد تا 10 کیلومتر را (دقیقه/ 10 کیلومتر) رانندگی کنید، نشان می‌دهد. این مجددا نشان می دهد که افزایش سرعت شما در بزرگراه فقط به میزان اندکی بر زمان رسیدن شما تأثیر می گذارد. اگر سرعت خود را از 100 کیلومتر در ساعت به 120 کیلومتر در ساعت افزایش دهید، در هر 10 کیلومتر فقط 1 دقیقه صرفه جویی می کنید. این دلیلی است که شما هرگز نمی توانید زمانی را که با دیر راه افتادن از دست داده اید، جبران کنید. دقیقه/ 10 کیلومتر ➡️ کیلومتر در ساعت 10➡️60 20➡️30 60➡️10 80➡️8 100➡️6 110➡️5 120➡️5 💡مبارزه با این توهم صرفه جویی در زمان آسان نیست، اما با چند مورد می‌توانید شروع کنید: 1️⃣بپذیرید که واقعاً در زمان صرفه جویی نمی کنید. فکر می‌کنید می‌توانید دیر راه بیفتید و سریع رانندگی کنید تا زمان از دست رفته را جبران کنید. اما همانطور که مشاهده کردید، این یک توهم است. 2️⃣اگر دیرتان شده، سرنوشتتان را بپذیرید. وقتی دیر می کنید، الان می دانید که نمی توانید زمان از دست رفته را جبران کنید، بنابراین باید سرنوشت خود را بپذیرید. در همین حال، می‌توانید به تکنیک های کوچکی که می‌توانید اعمال کنید فکر کنید، بنابراین دفعه بعد به موقع خانه را ترک خواهید کرد. 3️⃣هنگام رسیدن به محل یک کار کوچک را برنامه ریزی کنید. می توانید برنامه ریزی کنید که با یک همکار صحبت کنید یا در بدو ورود ایمیلتان را تمام کنید. به این ترتیب، هیچ وقت احساس نمی کنید که وقت هدر رفته است. ترفند این است که این کارهای کوچک را در بدو ورود و نه قبل از حرکت برنامه ریزی کنید. ❓راهکار های شما برای مقابله با توهم ذخیره زمان چیست؟ آنها را با ما در میان بگذارید. ترجمه و تخلیص از: Behavioral Insight @CogniPlus