«روایت» یک عکس🖼💡 📌آیا رد چیزهایی را در دل برف و سایه درختان را در پس زمینه می‌بینید؟ شاید با دقت بیشتری نگاه کردید و متوجه شدید که مسیرهای مختلفی وجود دارد و حداقل سایه دو درخت دیده می‌شود. یا حتی ممکن است فکر کرده باشید یک پرنده شکاری بزرگ حیوان کوچکی را گرفته و آن را با خود برده؟ 📌در واقع نه حیوانی در این تصویر هست و نه رد چیزی. حتی هیچ رنگی هم نیست. این فقط تصویر پیکسل های خاکستری در یک فضای دو بعدی است. با وجود این، وقتی از ما می‌پرسند چه می‌بینیم، بسیاری از ما شروع به ساختن و توصیف یک رویداد می‌کنیم: حیوانی که توسط یک پرنده شکاری گرفتار شده. ما حتی ممکن است درباره انگیزه (پرنده برای بقا در حال شکار است) و احساس (احساس تأسف برای موجود شکارشده) را در بیان خود بگنجانیم. این یعنی ما از این سایه‌های خاکستری یک روایت می‌سازیم؛ روایتی که شخصیت‌هایش (شکارچی و طعمه) در یک مکان و در طول زمان با هم تعامل دارند (پرنده که موجود را اسیر می کند و با آن پرواز می کند). 📌#روایت کلید این است که ما چگونه جهان را تفسیر می‌کنیم. داستان‌ها زندگی ما را شکل می‌دهند و حتی شناخت ما را می‌سازند. چیزی که از آن با عنوان «روایت شناختی» یاد می‌شود. 📌وقتی با دوستانمان چت می‌کنیم تا با هم بیشتر آشنا شویم، داستان‌هایی درباره زندگی‌مان به اشتراک می‌گذاریم. وقتی به یک مصاحبه شغلی می رویم، داستان تجربیات قبلی خود را تا حد امکان مثبت بیان می کنیم. هنگامی که مقاله‌ای در روزنامه می‌خوانیم، داستان‌هایی را می‌خوانیم که در جهان اتفاق افتاده است و توسط کسانی که آن‌ها را مشاهده کرده‌اند یا حداقل اطلاعاتی را از دیگران در مورد آنچه اتفاق افتاده است، ثبت کرده‌اند. 📌ما حتی در مقالات علمی هم روایت را می‌بینیم. ما از اسناد موجود استفاده می‌کنیم تا قابلیت اطمینان فرآیند علمی، محصولات آن و استنباط‌های محققان را ارزیابی کنیم. به عبارت دیگر، ما به عنوان خواننده می خواهیم بفهمیم که چه اعمالی انجام و مشاهده شده است، و چرا، کجا، چه زمانی، چگونه و چه معنایی دارد. این کافی نیست که فقط اطلاعات را بدست آوریم، بلکه باید بتوانیم آن‌ها را درک هم بکنیم و این درک از طریق روایت شکل می‌گیرد. منبع: Upstream @CogniPlus

نمای کلی ساختار مغز شما: 🧠مغز از چندین ساختار مهم تشکیل شده است که هر کدام عملکرد خاص خود را دارند. بزرگترین قسمت مغز پیشین نام دارد که می توان آن را به چهار لوب تقسیم کرد: پیشانی (درگیر در تصمیم گیری، حل مسئله و کنترل عاطفی)، آهیانه‌ای (مسئول پردازش اطلاعات حسی)، گیجگاهی (مربوط به شنوایی). پردازش و زبان)، و پس‌سری (مسئول پردازش بصری). 🧠مخچه که در پشت مغز قرار دارد، نقش مهمی در حفظ تعادل، هماهنگی و کنترل دقیق حرکتی دارد. ساقه مغز که مغز را به نخاع متصل می کند، عملکردهای حیاتی حیاتی مانند تنفس، ضربان قلب و فشار خون را کنترل می کند. 🧠سیستم لیمبیک، متشکل از ساختارهایی مانند آمیگدال، هیپوکامپ و هیپوتالاموس، مرکزی برای احساسات، حافظه و محرک های اساسی مانند گرسنگی و تشنگی است. 🧠تالاموس که به عنوان مرکز رله مغز عمل می کند، سیگنال های حسی و حرکتی را به نواحی مناسب می فرستد. در نهایت، جسم پینه‌ای، دسته‌ای از رشته‌های عصبی، دو نیمکره مغزی را به هم متصل می‌کند و امکان ارتباط و اشتراک‌گذاری اطلاعات را برای یک تجربه شناختی واحد فراهم می‌کند. منبع: Slava Bobrov @CogniPlus

خواندن در کودکی: لذت و شناخت📚👓👶 📚مطالعه ای که بر روی بیش از 10000 نوجوان جوان در ایالات متحده انجام شد نشان داد کودکانی که در اوایل زندگی برای لذت بردن #خواندن را شروع می کنند، در تست های شناختی بهتر عمل می کنند و در دوران نوجوانی از سلامت روان بهتری برخوردار هستند. 📚این تیم طیف وسیعی از داده‌ها از جمله مصاحبه‌های بالینی، تست‌های شناختی، ارزیابی‌های ذهنی و رفتاری و اسکن‌های مغزی را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند و جوانانی را که برای لذت خواندن از سنین نسبتاً پایین (بین دو تا نه سال) شروع به خواندن کردند با افرادی که دیرتر یا اصلا شروع به خواندن نکردند مقایسه کردند. 📚پژوهشگران این مطالعه در تست‌های شناختی که عواملی مانند یادگیری کلامی، حافظه و رشد گفتار و پیشرفت تحصیلی مدرسه را اندازه‌گیری می‌کرد، ارتباط قوی بین خواندن برای لذت بردن در سنین پایین و عملکرد مثبت در نوجوانی پیدا کردند. 📚کودکانی که برای لذت مطالعه می کردند همچنین از سلامت روانی بهتری برخوردار بودند، علائم استرس و افسردگی کمتری نشان دادند، همچنین توجه بهتر و مشکلات رفتاری کمتری مانند پرخاشگری و قانون‌شکنی در آن ها مشاهده شد. 📚هنگامی که محققان به اسکن‌های مغزی گروه نوجوانان نگاه کردند، دریافتند که شرکت‌کنندگانی که در سنین پایین برای لذت خواندن به مطالعه پرداخته‌اند، کل مناطق و حجم مغز نسبتاً بزرگ‌تری را نشان می‌دهند، از جمله در مناطق خاصی از مغز که نقش‌های حیاتی در عملکردهای شناختی دارند. سایر نواحی مغز که در این گروه متفاوت بودند، آنهایی بودند که قبلاً نشان داده شده بود که با بهبود سلامت روان، رفتار و توجه مرتبط هستند. 📚پروفسور باربارا ساهاکیان از دپارتمان روانپزشکی دانشگاه کمبریج می گوید: «مطالعه فقط یک تجربه لذت بخش نیست، بلکه پذیرفته شده است که تفکر و خلاقیت را القا می کند، همدلی را افزایش می دهد و استرس را کاهش می دهد. اما علاوه بر این، ما شواهد قابل‌توجهی پیدا کردیم که نشان می‌دهد با عوامل مهم رشدی در کودکان، بهبود شناخت، سلامت روان، و ساختار مغز، که سنگ بنای یادگیری و رفاه آینده است، مرتبط است.» ❗️نکته آخر؛ مقدار مطلوب مطالعه برای لذت بردن در کودکی حدود 12 ساعت در هفته بود. فراتر از این، به نظر می رسد که هیچ مزیت اضافی وجود ندارد. و گاهاً تاًثیر منفی داشت زیرا به گفته محققان ممکن است افراد زمان بیشتری را بی تحرک باشند و زمان کمتری را در فعالیت‌های دیگری که می‌توانند از نظر شناختی غنی‌کننده باشند، از جمله ورزش و فعالیت‌های اجتماعی صرف می‌کنند. منبع: University of Cambridge @CogniPlus

محل کار دوستدار مغز چرا افراد با استعداد کار را ترک می کنند و چگونه آنها را مجبور به ماندن کنیم سال انتشار: اول 2022 نویسندگان: فریدریک فابریتیوس #معرفی_کتاب @CogniPlus

محل کار دوستدار مغز 📌"محل کار دوستدار مغز: چرا افراد با استعداد کار را ترک می کنند و چگونه آنها را مجبور به ماندن کنیم" دلایل ترک شغل افراد با استعداد را بررسی می کند و استراتژی های عملی برای حفظ آنها ارائه می دهد. این کتاب استدلال می‌کند که محیط‌های کاری سنتی اغلب نمی‌توانند نیازهای شناختی کارکنان را برآورده کنند، که منجر به کاهش بهره‌وری و نرخ جابجایی بالا می‌شود. نویسنده بر اهمیت ایجاد یک محل کار سازگار با مغز که رفاه، تعامل و رشد کارکنان را ارتقا می دهد، تأکید می کند. 📌بخش اول کتاب به دلایلی می پردازد که چرا افراد با استعداد تصمیم به ترک شغل خود می گیرند. عواملی مانند عدم استقلال، فرصت های محدود برای رشد، و تعادل ضعیف بین کار و زندگی را به عنوان عوامل اصلی نارضایتی کارکنان برجسته می کند. نویسنده تحقیقات و مطالعات موردی قانع‌کننده‌ای را برای حمایت از این ادعاها ارائه می‌کند و بر تأثیر منفی هم بر افراد و هم بر سازمان‌ها زمانی که کارمندان ارزشمند تصمیم به ترک می‌گیرند، تأکید می‌کند. 📌بخش دوم کتاب بر استراتژی‌های عملی برای ایجاد یک محل کار مناسب برای مغز و حفظ کارمندان با استعداد تمرکز دارد. این بینش هایی را در مورد اینکه چگونه رهبران می توانند فرهنگ اعتماد را تقویت کنند، فرصت هایی برای توسعه مهارت ها و ارتقای یکپارچگی کار و زندگی ارائه می دهد. نویسنده همچنین راهنمایی هایی را در مورد نحوه طراحی فضاهای کاری فیزیکی که خلاقیت و همکاری را تحریک می کند، ارائه می دهد. علاوه بر این، این کتاب نقش فناوری را در حمایت از یک محل کار دوست‌دار مغز بررسی می‌کند و راه‌هایی را برای استفاده مؤثر از آن پیشنهاد می‌کند. 📌به طور کلی، "محل کار دوستدار مغز" درک جامعی از چالش های پیش روی سازمان ها در حفظ افراد با استعداد ارائه می دهد. با ارائه استراتژی‌های مبتنی بر شواهد و توصیه‌های عملی، رهبران و مدیران را به ابزارهای لازم برای ایجاد محیطی مجهز می‌کند که رفاه کارکنان را پرورش می‌دهد، رشد را تشویق می‌کند و در نهایت نرخ گردش مالی را کاهش می‌دهد. #معرفی_کتاب @CogniPlus

The Brain-Friendly Workplace: Why Talented People Quit and How to Get Them to Stay by Friederike Fabritius @CogniPlus

خاطره، یا قصه‌‌‌ای که ما از گذشته می‌سازیم؟🍭👶 📌از حافظه‌تان کمک بگیرید! بهترین خاطره‌ای که از بچگی دارید چیست؟ در چه وضعیتی بودید و چرا؟ چه کسانی در این خاطره حضور دارند؟ آن‌ها هم قضیه را مثل شما به یاد می‌آورند یا قصه را به‌گونه‌ا‌ی دیگر تعریف می‌کنند؟ 📌همان طور که بارتلت اولین بار نشان داد خاطره بیشتر از آن که با یادآوری سروکار داشته باشد به بازآفرینی ربط دارد. او در یکی از مشهورترین آزمایش‌هایش توانایی شرکت‌کنندگان را در یادآوری قصه‌ای که برایشان خوانده شده بود ارزیابی کرد. با گذشت زمان، بعضی از عناصر قصه از یاد می‌رفتند و بعضی عناصر به قصه افزوده می‌شدند. با هر بار یادآوری، قصه‌ها منسجم‌تر و «بهتر» می‌شدند؛ قصه‌هایی با پی‌رنگ واضح‌تر، شخصیت‌های متمایزتر و درام قوی‌تر. 📌بارتلت نشان داد که ما قبل از هر چیز، نگرشمان به رخدادهای گذشته را به یاد می‌آوریم، نه خود رخدادهای واقعی را. بعد، قصه‌ای می‌سازیم که مقصود یا معنایش نگرشی را که به یاد آورده‌ایم توجیه کند. ظاهرا آنچه به یاد می‌آوریم قصه‌ای‌ست که «باید» اتفاق می‌افتاده، نه چیزی که واقعا اتفاق افتاده است. 📌جان کوتر ماجرای معروف جان دین، شاهد کلیدی استماع‌های واترگیت، را مطرح می‌کند که در شهادتش در کنگره، گفت‌و‌گوهایش با نیکسون در اتاق بیضی‌شکل کاخ سفید را کاملا واضح به یاد می‌آورد و موبه‌مو تعریف می‌کرد؛ گفت‌وگوهایی که گناهکاری نیکسون را ثابت می‌کردند. اما وقتی نوارهای این مکالمات بالاخره در دسترس عموم قرار گرفتند، معلوم شده حافظه‌ی دین خطاهای زیادی داشته است. چرا چنین کج‌تابی‌ای اتفاق افتاده بود؟ چون آنچه دین به یاد می‌آورد این بود که «جلسه باید چگونه باشد». 📌برگردیم به خاطره اول همین پست. دوباره مرورش کنید. شما هم این بار جزئیات بیشتری به یاد آوردید؟ منبع: کتاب روایت و کنش جمعی @CogniPlus

نحوه شنیدن صداها:👂🏻🔊 👂🏻صوت به صورت مجموعه ای از ارتعاشات یا امواج صوتی در هوا حرکت می کند. هنگامی که این امواج صوتی به گوش ما می رسد، باعث ارتعاش پرده گوش ما می شود. 👂🏻سپس ارتعاشات از طریق سه استخوان کوچک در گوش میانی به نام استخوانچه منتقل می شود. این استخوان ها به عنوان یک اهرم عمل می کنند و ارتعاشات را تقویت کرده و به گوش داخلی می فرستند. گوش داخلی شامل حلزون، ساختاری پر از مایع است که با سلول های مویی ریز پوشیده شده است. این سلول های مویی مسئول تبدیل ارتعاشات به سیگنال های الکتریکی هستند که می توانند توسط مغز تفسیر شوند. 👂🏻سپس این سیگنال های الکتریکی از طریق عصب شنوایی به مغز ارسال می شود. مغز سیگنال های الکتریکی را به عنوان صدا تفسیر می کند و ما آنچه را که به عنوان گفتار، موسیقی یا هر نوع صدا دیگری درک می کنیم، می شنویم. @CogniPlus

جنگ پلتفرم‌ها به بهای سلامت روان📱👊 👁آخرین پلتفرم میکروبلاگینگ متا، #Threads، "قاتل توییتر" نامیده شده است و به عنوان جایگزینی دوستانه برای سایر سایت های رسانه های اجتماعی معرفی شده است. با این حال، کارشناسان در مورد تأثیر یک پلتفرم دیگر رسانه های اجتماعی بر سلامت روان، گفتمان سیاسی، گسترش اطلاعات نادرست و سخنان تنفرآمیز نگران هستند. 👁مارک زاکربرگ، مدیرعامل متا، گفته Threads رقیب و جایگزینی نسبتا «دوستانه» توییتر خواهد بود، اما یکی از خط‌مشی‌های Threads چندان دوستانه نیست: اگر آن را حذف کنید، حساب اینستاگرام شما نیز به همراه تمام خاطراتی که در طول سال‌ها ذخیره کرده‌اید حذف می‌شود! 👁ون در لیندن (استاد روانشناسی اجتماعی در دانشگاه کمبریج و نویسنده کتاب "بی ابهام: چرا ما در دام اطلاعات نادرست میافتیم و چگونه مصونیت ایجاد کنیم") گفته است درست است که تسلط یک شرکت بر بازار مطلوب نیست اما فراوانی سایت‌های #رسانه‌های_اجتماعی ممکن است بدتر هم باشد. دلیلش این است که این امر منجر به تشکیل اتاق‌های پژواک می‌شود که می‌تواند مکالمات انسانی و گفتمان‌ها را بدتر کند. کسانی که با رسانه‌های اصلی مخالف هستند و آنها را به سانسور متهم می‌کنند، در این اتاق‌های پژواک رادیکال‌تر می‌شوند و اطلاعات تایید نشده خود را بدون هیچ قانونی منتشر می‌کنند. 👁همچنین کارشناسان حریم خصوصی نگران میزان اطلاعات شخصی هستند که Threads می تواند از تلفن های کاربران جمع آوری کند. این برنامه جدید طبق اظهار نظر برخی متخصصان فقط یک قطعه دیگر برای "فدیورس" متا است - فیس بوک، اینستاگرام، واتس اپ و حالا Threads. فدیورس متا، در تئوری، اطلاعات را بین پلتفرم‌ها به هم متصل می‌کند و به اشتراک می‌گذارد. با توجه به جمعیت میلیاردی این مجموعه شبکه‌های اجتماعی قدرت و کنترل زیادی از سوی صاحبان این پلتفرم‌ها بر کاربرانشان اعمال می‌شود و خواهد شد... منبع: MarketWatch ✍️نظر شما چیست؟ در بخش نظرات برایمان بنویسید. @CogniPlus

🥊🧘‍♂️ @CogniPlus

چالش Machine Unlearning گوگل!👨‍💻 📌گوگل اولین "چالش وایادگیری ماشینی" را با همکاری جمعی از پژوهشگران معرفی کرده است. 📌هدف این چالش توسعه الگوریتم هایی است که داده های آموزشی خاص را از مدل های هوش مصنوعی حذف می کند، از حریم خصوصی محافظت می کند و تعصبات را کاهش می دهد. 📌وایادگیری برای پاک کردن اثر داده ها بدون به خطر انداختن کاربرد مدل ضروری است. این مسابقه در Kaggle میزبانی می شود و الگوریتم ها را بر روی یک مجموعه داده مشترک ارزیابی می شوند. هدف از این چالش به دست آوردن روش‌های یادگیری کارآمد، مؤثر و اخلاقی برای بهبود شیوه‌های یادگیری ماشین است. منبع: ai.googleblog.com @CogniPlus

ماهیت بدنمند ادراک زمان ⏳🫀 ⏰برخلاف برخی باقی حواس اصلی ما که برای پردازش اطلاعات محسوس به اندام‌های اختصاصی متکی هستند (به عنوان مثال، روشی که چشم‌های ما نور و گوش‌های ما امواج صوتی را تشخیص می‌دهند، و این اطلاعات به نواحی تخصصی مغز منتقل می‌شود). برای درک زمان، هیچ اندام سنجش زمان و یا یک ناحیه مغز تخصصی واحد برای پردازش زمان وجود ندارد. در عوض، ممکن است از طریق تشخیص تغییر، زمان را بفهمیم. بدن ما دائماً در معرض نوسانات است، مانند ضربان قلب، یا فعالیت در مغز. حس این نوسانات می تواند همان چیزی باشد که به ما حس زمان می دهد. ⏰یک مطالعه تازه نشان داده که درک افراد از زمان تحت تأثیر این است که قلب آنها منقبض یا آرام است. این مطالعه نشان داد که درک ما از زمان هم ذهنی و هم کشسان است و اغلب به بدن و به صورت خاص به قلب مربوط می شود. این مطالعه نشان می‌دهد که وقتی سرعت قلب افزایش می‌یابد و انقباضات بیشتری نسبت به حالت آرامش وجود دارد، ممکن است منجر به احساس سرعت به نظر برسد. @CogniPlus