مامان می‌گفت قصه تموم میشه، کلاغه هم می‌رسه به خونه‌ش. اما نمی‌دونم چرا قصه که به آخر رسید شب، سرد شد و دل من و تو پر از درد. نمی‌دونم چرا ماهی قرمز کوچولومون زنده نموند. نمی‌دونم چرا شب‌بوهای مامانجون سوختن. نمی‌دونم چرا نعش کلاغه تو حوض نیلوفری حیاط پیدا شد...

خونه، دیگه "خونه" نیست.

هیچوقت فکرنمیکردم یه روزی به اینجا برسیم

که مردم نتونن حق و ناحق و تشخیص بدن

در اصل خودشون و به کوری بزنن