-

آسمان به قدری پر ستاره و روشن بود که وقتی به آن نگاه میکردی بی‌اختیار می‌پرسیدی: چطور ممکن است زیر آسمان به این قشنگی، مردمانی به این پلیدی زندگی کنند؟ .·‌˚‌‌‌: فئودور داستایفسکی ~ شب های روشن

وقتی چیزی مرا رنج می‌داد در مورد آن با هیچکس حرفی نمی‌زدم

خودم در موردش فکر می‌کردم به نتیجه می‌رسیدم و به تنهایی عمل می‌کردم.

+++++

هربار که حرف زدم با خودم گفتم بیخیال چرا گفتم اصلا

نه اینکه واقعاً احساس تنهایی بکنم نه، بلکه فکر می‌کردم که انسان‌ها در آخر خودشان باید خودشان را نجات بدهند... .·‌˚‌‌‌‌ : هاروکی موراکامی ~ جنگل نروژ

🧑🏻‍🦯

تمام چیزی که نیاز‌داریم خداست

از آدم بودن خسته‌م ؛ کاش یه نخل بودم تو بین‌الحرمین ..

آه ننه ام‌البنین؛ دستِ خالی‌مو ببین...

-