من نه فراموش میکنم، نه بی خیال میشم، فقط یه وقتایی خسته میشم و آروم عقب میرم ببینم کی میفهمه دارم میرم و سمتم میاد...

کوچیک تر که بودم راستش خیلی به این توجه نمی‌کردم که رفتم کربلا یا نه.. یعنی چیزی نمیفهمیدم فقط میدونستم بابام می‌ره و دلم براش تنگ میشه... ولی خب از نه ده سالگی به بعد دیگه می‌فهمیدم یه جایی به اسم کربلا هست که من نرفتم یه شش گوشه ای هست که من ندیدم یه بین‌الحرمینی هست که حسش نکردم و... نشد به هر دلیلی نشد برم و ضریح رو با چشمای خودم ببینم و خب هنوزم حسرتش هست.. پارسال هم که خواستم برم طلبیده نشدم و نرفتم:) خواستم بگم هرکسی رفته خیلی خوش به حالشه هر کسی هم میره چه الان چه محرم چه اربعین مارو از دعای خیرش محروم نکنه که انشاالله اگه تا الان تو برگه های دفتر زندگی کسی کربلا نوشته نشده به زودی زود نوشته بشه (::🥲

یه فکت محبوب:

اونی که برام عکس نینی می‌فرسته یه لول دیگس✨✨✨

جدی به این نتیجه رسیدم جلو جلو ذوق کنی کنسله🤝

:)

شاید این چیزی که میگم از نظر خیلی ها مسخره و بی معنی باشه.. ولی فاصله مکانی رو دلتنگی خیلی اثر داره خیلی زیاد.. مثلا اینکه تو یه شهر باشی و نتونی طرف رو ببینی حداقل دلت به این گرمه که نزدیکشی ولی اینکه تو دوتا شهر متفاوت باشین یا دوتا کشور متفاوت دلتنگی رو خیلی خیلی بیشتر می‌کنه با اینکه دلتنگی فقط یه حسه..

00:00 هر کجا هستی بخواب آرام جانم؛شب‌بخیر🌒

برا ما که نشد.. ولی خوش به حال اونی که هرروز میبینتش و باهاش حرف میزنه (:

رفقا.. یک حمد شفا میخونین برا یه عزیزی؟:) #فور

"و ما شب را به دلتنگیِ کسانی بیداریم؛ که جز ما،همه‌چیز را دوست داشتند.."