میون تمام غم و غصه ها..
بین درد ها و سختی های زندگی..
بین بالا و پایین رفتن های دنیا..
میون همه خوب و بد زندگی باید خداروشکر کنیم راه میریم نفس میکشیم حرف میزنیم و نیازمند کمک جسمی نیستیم:)
و پس از روزی طولانی و پر از فراز و نشیب،
خدا شب را آفرید تا آرامشی که روز یافتنی نبود پیدا کنیم..:)
یه جوری هر کانالی رو باز میکنم یا عکس پاسپورته یا خبر کربلا رفتن حس میکنم کل دنیا رفتن فقط من جا موندم...💔
هدایت شده از اُردی بهشت.
_ و برایت آرزو میکنم گاهی فرصتی برای
خوشحال بودن داشته باشی نه اینکه
مجبور باشی همیشه قوی باشی.. ؛
جسمم برای 'حرفام،احساساتم و روحم' عین اتاق بی در و پنجره ای شده که یه آدم داره خودشو به در و دیوار میزنه بیرون بره ولی نمیتونه..