بـاز در آئـيـنـه تـصـویـرم کـمـی نـاآشـنـاسـت
از صـدای خـويـش مـیپـرسـم کـه " ايـن آيـا منم ؟ ! "
از تـبِ عـشـق اسـت يـا داغِ بـرادر کـايـن چـنـيـن
مـثـلِ مـرغـی در تـنـور افـتـاده مـیسـوزد تـنـم ؟
ردّ پـای بـوسـهی يـار اسـت يـا خـون رفـيـق
لـکّـهی سـرخـی کـه جـا مـانـدهسـت بـر پـيـراهـنـم
بـار ، سـنـگـيـن اسـت و مـن کـمطـاقـت و دنـيـا حـسـود
خـم شـدن را عـار مـیدانـم ، دعـا کـن بـشـکـنـم !
☫ دُژَم
ـــــــ
گرچه ما تشییـعِ پیکر شما را
روی این دستها ، دستانِ خودمان ،
باور نداریـم ،
اما ؛
از شما آموختیـم که
سـوگ را به حماسـه بدل کنیـم
و شما را به خاك که نه
به آسـمان ، امانت بسپاریم .
تا آن روزی که
با منتقـمِ همهٔ خـونهای ِ به ناحق ریختهشدهٔ تاریـخ ،
از راه برسـید !
#وجـود