درد عشقی کشیدهام که فقط، هرکه باشد دچار میفهمد
مرد، معنای غصه را وقتی، باخت پای قمار میفهمد
بودی و رفتی و دلیلش را، از سکوتت نشد که کشف کنم
شرح تنهایی مرا امروز، مادری داغدار میفهمد
دودمانم به باد رفت اما، هیچ کس جز خودم مقصر نیست
مثل یک ایستگاه ِمتروکم، حسرتم را قطار میفهمد
خواستی باتمام بدبختی، روی دست زمانه باد کُنم
درد آوارگیِ هر شب را، مردهی بی مزار میفهمد
هر قدم دورتر شدی از من، ده قدم دورتر شدم از او
علت شک سجده هایم را، مهُرِ رکعت شمار میفهمد
قبل رفتن نخواستی حتی، یک دقیقه رفیقِ من باشی
ارزش یک دقیقه را تنها، مُجرمِ پای دار میفهمد
شهر بعد از تو در نگاهِ من، با جهنم برابری میکرد
غربت آخرین قرارم را، آدمِ بیقرار میفهمد
انتظارِ من از توانِ تو، بیشتر بود چون که قلبم گفت:
بس کن آخر مگر کسی که نیست، چیزی از انتظار می فهمد؟:)