قسم به لحظاتی که اشک‌هایت در چشمانت حلقه زده بود، اما تو تکرار می‌کردی که چیزی نیست، حالم خوب است.

من جمله‌ی دوستت دارم رو زیاد نمی‌گم ولی به جاش برات آهنگ می‌فرستم، پیامتو زود سین می‌زنم، وقتی داریم از خیابون رد می‌شیم سمت ماشینا وایمیسم، سردت بود لباسمو می‌دم بهت، بهت توجه می‌کنم، می‌خندونمت و وقتی می‌بینمت بهت لبخند میزنم.

ولی این ریمیکس خیلی غم داره(:

آدما رو وقتی سرشون شلوغه بشناس نه وقتی تنهان، تنهایی آدما رو مهربون میکنه.

:)))

مثل گوشه ناخنم شده بود، نه وصل می‌شد نه کنده می‌شد، اگه می‌ذاشتم بمونه هر روز دردش بیشتر می‌شد، اگه میکندمش قلبم درد می‌گرفت، دلم رو زدم به دریا و از ریشه کندمش، درد داشت، خون اومد، بغض کردم ولی تموم شد، زخمش هم خوب شد.

:))

دختره به خاطر پسره صبرشو زیاد کرد، اخلاق های بدشو عوض کرد، پسره بخاطر دختره عصبانیتشو کنترل کرد، دوست های مخرب و طرز فکرش رو عوض کرد، تو رابطه‌ی سالم من همینم که هستم نداریم.

اینو یه جا بنویس، پین کن، نوت بردار یا هرچی نمیدونم؛ ولی همیشه یادت باشه به قول عباس معروفی: «آدمی که همیشه هست، دیگر دیده نمی‌شود.»

((: