با خود می جنگید و از خود شکست می‌خورد و بر جسد خود می گریست ،جنگ های او درونش بود و دیگر توانی برای جدال با جهان برایش باقی نمی‌گذاشت.
مبتلا به چیزی هستیم که گریه درستش نمی‌کند، فریاد زدن جبرانش نمی‌کند، صبر کردن حلش نمی‌کند؛ تمام چیزی که ما نیاز داریم، پذیرفتن و رها کردن است.
آدمی که راحت قید بقیه رو میزنه، همونیه که برای نگه داشتن یکی همه وجودش رو گذاشته، اما رفته.
هر وقت اومدی یه کاری واسه کسی بکنی از خودت بپرس اگه جامون عوض می‌شد اون هم این لطف رو در حق من می‌کرد؟ عموما جوابش نه میشه.
آبان. بعدِ تو قایقم مانده در گِل.
میدونى فرق بین زن و مرد چیه؟ مردها؛ وقتی دیگه از همه چی ناامید میشن گریه میکنن ولی زنها وقتی از همه چی ناامید میشن دیگه گریه نمیکنن.
میدونی دست خودم نیست، من ناراحت بشم، دلم بشکنه، ذوقم کور بشه، دیگه نمیتونم به چشم‌هاتون نگاه کنم، نمیتونم ارتباط قبلیم رو همچنان باهاتون حفظ کنم، من سرد میشم، جدی میشم، دور میشم.