از خودم بابت احترام گذاشتن و دوست داشتن و ارزش دادن به عده‌ای نفرت دارم.

:(

حالم رو از دیوارهای اتاقم بپرس، از بالشی که شبا زیر سر می‌ذارم، از تلخی و سیاهی ریه هام، از زخم‌های گوشه‌‌ی ناخن‌هام، از گودی زیر چشم‌هام، از آهنگ‌هایی که گوش می‌دم؛ حالم رو از من نپرس.

:)

اونجا که داستایوفسکی می‌گه: ما هرکسی را طوری می‌کُشیم بعضی‌ها را با گلوله، بعضى‌ها را با حرف، و بعضی‌ها را با کارهایی که کرده‌ایم، و بعضی‌ها را با کارهایی که تا به امروز برای آنها نکرده‌ایم!

کوچ کردی از من قهر کردی حتمأ یه زمستون سردم بگو بر میگردم ..❤️‍🩹

زندگی به من آموخت، که همیشه منتظر حمله احتمالی کسی باشم که به او خوبی فراوان کردم.

:(

آدمی‌زاد کسی را می‌خواهد که وقتی اشتباه می‌کند هم دوستش داشته باشد، دوست داشتن کسی که خطایی انجام نمی‌دهد را همه بلدند.

:)

کاش می‌شد آدمی، گاهی، فقط گاهی! به اندازه‌ی نیاز بمیرد، بعد بلند شود، خاک‌هایش را بتکاند، اگر دلش خواست برگردد به زندگی، دلش نخواست، بخوابد تا ابد...

‏واقعیت اینه که وقتی یه چیزی‌رو ازت مستقیم بخوام، دیگه انجام دادنش خیلی ارزشی نداره.