تنهایی باعث شد به همه‌ی شَک‌های توی سرم بها بدم و بزارم رشد کنن، اون‌ شک‌ها انقدر بزرگ شدن که دیگه عشق کمرنگ ترین مسئله‌ی مغزم شد.

مولانا: شمس، عشق چیست؟ شمس: دل کندن. مولانا: از چه؟ شمس: از هر آنچه گمان می‌کنی بی آن نمی‌توانی زیست. مولانا: پس چرا همه در پی عشق اند؟ شمس: چون گمان می‌کنند عشق، آرامش می‌آورد. مولانا: مگر نمی‌آورد؟ شمس: نخست، آشوب می‌آورد. مولانا: پس چرا باید عاشق شد؟ شمس: چون هیچ دلی، بی آشوب، بیدار نمی‌شود. مولانا: و عشق، چه می‌خواهد؟ شمس: شجاعت. مولانا: شجاعت چه؟ شمس: شجاعت از دست دادن کسی که بودی. مولانا: پس عاشق واقعی کیست؟ شمس: آن که از سوختن نمی‌ترسد. مولانا: و پاداش این سوختن؟ شمس: آن که پس از آتش، دیگر همان آدم پیشین نیست.

:(

من از پایان ها بیزارم؛ از اخرین قسمت ها، اخرین روزها، اخرین خاطره ها، اخرین بارها، از تمام شدن سال، رابطه ها و ادم ها،حتی وقتی پایان زیباست، باز هم پایان است و من از پایان ها متنفرم.

:(

يک گفت و گوى عميق و يک عذر خواهى صادقانه مى تواند خيلى چيزها را درست كند؛ اما بيشتر آدم ها آن قدر بالغ نيستند كه اين كار را انجام دهند.

دوستت دارم حتی وقتی رنج، سنگین ترين لباسش را بر تنم مى كند. بازهم، تويى كه مرا زنده نگه مى‌دارى.

:)))

من برای کسی و یا چیزی میجنگم که بیینم ارزش جنگیدن داره. برای رابطه ای میجنگم که ببینم تو مسیر درستیه، برای ادمی میجنگم که ببینم اونم متقابل برام میجنگم و صدشو میزاره، برای رفاقتی میجنگم که بیینم داخلش اون حس امن بودنه وجود داره، برای شغلی میجنگم که ببینم نیاز هامو برطرف میکنه، من برای هیچ چیز یک طرفه و بی ارزشی نمیجنگم چون وقتمو از سر راه نیاوردم.

:)

یک نفر میگفت دیدی آخرش سرما گذشت موسم گرما رسید و فصل سختی‌ها گذشت گفتم آری دیدم اما کاش می دیدی تو هم بین سرد وگرم این دنیا چه ها برما گذشت - مهدی جوینی