:(

گاهی دلم برای خودم پر می‌کشد، سر می‌زنم به خویش، آری، ز خویش رفته‌ام؛ یاد من بخیر.

:(

آدما همیشه فکر میکنن میشه برگشت، میشه جبران کرد، میشه معذرت خواست، میشه توضیح داد، اما چیزی که آدما بهش فکر نمیکنن اینه که هر چیزی یه زمانی داره، از زمانش که گذشت، دیگه بود و نبودش فرقی نداره، وقتی از زمان درست یه چیزی بگذره، دیگه هر کاری هم بکنی قابل جبران نیست، آدما همیشه اشتباه میکنن!

:(

گاهی آدم از چیزی که اتفاق افتاده ناراحت نیست. از این ناراحته که چرا اجازه داده اتفاق بیوفته. اینکه چرا نشونه‌ها رو ندیده، چرا حرف دلش رو نشنیده، و چرا برای نگه داشتن چیزی که از اول درست نبود، این‌همه تلاش کرده. بعد از یه مدت میفهمی بعضی اشتباه‌ها تقصیر اعتماد کردن نیست، تقصیر ادامه دادن بعد از دیدن حقیقته. گاهی بزرگ‌ترین کاری که میتونی برای خودت انجام بدی، اینه که وقتی حقیقت رو دیدی، دیگه ازش فرار نکنی.

کلمه‌ی دلیبال « Delibal » : نوعی عسل که مقدار کم آن شفا دهنده و مقدار زیاد از آن کشنده است، ریشه ترکی. اون آدمی رو دلیبال صدا کن که نه می تونی دوریشو تحمل کنی نه میتونی زیاد نزدیکش بمونی.

جوری که داستایفسکی دوست داشتن واقعی یک‌ دخترو توصیف می‌کنه :

‌ و ناگهان، دیگر برايم مهم نبود، كه ديده شوم، درک شوم، با من صحبت شود، جواب بيامم را بدهند، دوستم داشته باشند يا نه، دعوت شوم يا درباره ام صحبت كنند؛ حالا همه جا آرام است و من بالاخره خودم را پيدا كردم.

بفرستید واسش.

تنهایی همیشه با دور بودن آغاز نمی‌شود، گاهی از لحظه ای شروع می‌شود که دیگر کسی تو را نمی‌فهمد. -کافکا.

_