سیگار نصفه کشیده‌ات رو میندازی تو فنجون قهوه نیمه‌خورده‌ات، نگاهت می‌کنم و میگم همه کارهات نصفه است، حتی عاشق شدنت، دود سیگار رو بیرون میدی و میگی به غیر رفتنم، من کاملا رفتم ولی توی دیوونه هنوز منو میبینی و باهام حرف میزنی.

اون دیالوگه که میگفت: «اگه دلت برای کسی تنگ میشه دلیل نمیشه اونو به زندگیت برگردونی؛ دلتنگی بخشی از رفتنه.» تا ابد حقه، تا ابد :)

:(

بعضی وقتا یه نفر میاد تو زندگیت که حس می‌کنی پاداش یه کار خوبه. مثل معجزه، تموم زخمهات رو تسکین میده و حس می‌کنی خودِ بهشته. کنارش حس آرامش داری، کامل‌ترین آدمیه که دیدی. اگه همچین فرشته‌ای تو زندگیتون اومد، قدرشو بدونید و هرکاری کنید که بمونه. از این آدما زیاد پیدا نمیشه...