هیچوقت نمیدونم کِی برای آخرین بار موقع برگشتن از مدرسه به اون دو نفر تو ایستگاه اتوبوس سلام کردیم و بعد از اون دیگه هیچوقت قرار نیست ببینیمشون کلا دلم برا خاطرات تو سرویسمون... سلام کردن رندوم به مردم، آهنگ گوش دادنا، جنگیدنام با عارفه، غیبت کردنام با کیمیا و سارینا، دیدن نیما تکیدو... برا همشون واقعا دلم تنگ میشه:)

بهترین ویژگی مدرسه این بود که لازم نبود قرار بذاری با آدم هایی که دوستشون داری؛ هر روز بودن✨❤️‍🩹>>

_

هرشب‌همین‌موقع‌که‌میشه دل‌من‌پیش‌توعه : )🤍....

دیگر به خورشید باور نداشتم، نورش بی‌تأثیر بود. تنها نگاه او مرا روشن می‌کرد.

تو برام «نبابا هیچوقت اینکارو نمیکنه» بودی.

🚶‍♀️...

اگر روزی غمگین رو به‌ روی تو ایستادم، گمان مَبر که ضعیف و ناتوانم؛ من روی شانه‌های تو حساب دیگری باز کرده‌ام...

من از تو چیزی نمی‌خواهم جز بودن؛ همان بودنی که بی‌صدا جهان را قابلِ تحمل‌تر می‌کند.

چشمات‌اگه‌ابری‌بشن: بزن‌به‌من‌... صاعقشو...

گاهی اوقات "فقط" باید به آسمان نگاه کرد.

پرسید اورا چقدر دوست داری ! گفتم قدری که به غم‌هایش خودم بیشتر اشک می‌ریزم .