همیشه کج ترین مسیر با کمترین احتمال بازگشت.
مسیرهای کج من چونان که سخت و بکر باشند هیچ امیدِ بازگشتی به نقطه ی اولیه در آنها جایی ندارد.
تا زمانی که سایه ی تبری به نام زمان بر روی درختانِ وقایع باشد، افتِ فراموشی نیز وجود دارد...
قبل از آن که وزش بی رحمانه بادِ فراموشی ریشه هایت را از جا بکند، مسکنهای شبانهات را دور بریز.