خیال‌پردازی واژه عجیبیه ، یه جوری ته مونده ذوقت رو به کار میندازه انگار که واقعا داره اتفاق میوفته .

من آدم مورد علاقه‌م رو رها کردم چون تنها چیزی که برام مهمه سلامت روانمه.

قبلا بعضی آدما رو میشد هفته ای یک بار حداقل دید الان وضعیتی شده که همون آدم حتی سالی یک بار هم نمیبینی .

-

با اینکه خیلی غم انگیزه ولی دیگه ترس از دست دادن هیچکس رو ندارم.

فاصلمون باهم فقط یه آهنگ بود که هیچوقت نه تو فرستادی ، نه من .

وقتی کسی رو از خوب بودن خسته کردی دیگه حق نداری بی اهمیت بودنش رو پای بد بودنش بزاری.

درونم جنگه ؛ بین منی که خیلی اهمیت میده و منی که سعی می‌کنه اهمیت نده.

-

خوشحال کردن من از ناراحت کردنم راحت تره ولی همه دومیو انتخاب میکنن.

دردها به مرور زمان عادت میشن و تنها چیزی که ممکنه بعدها اذیتت کنه اینه که دیگه به هیچ آدمی توی زندگیت نمیتونی اعتماد کنی، دوست داشتن و علاقه نشون دادن نسبت به آدم‌ها برات یه غیرممکن میشه.

من نمیگم ازت ناراحتم ولی به جاش استیکر و گیف دادن‌هام بیشتر میشه ، پیام‌هام کوتاه و آفلاین بودنم زیاد میشه.