در هر حال ما به زندگی ادامه میدیم
حتی زمانی که در اعماق وجودمون به مرگ فکر میکردیم.
قدرت کلمات واقعا زیاده بعضی حرفها تا روزها و هفتهها و ماهها وسط ذهن آدم میمونه .
اشک های ناگهانی و چشم های غمگین نتیجهی تمام روزهای است که سکوت کردی و گفتی چیزی نیست .
زندگی اونقدر عجیبه که به خودت میای میبینی آدمایی که پارسال این موقع فکر میکردی بهترینن و قراره تا ابد باشن ، الان نه اهمیتی برای هم دارین نه خبری از همدیگه دارین .
به آدمایی که همه چیز رو راحت رها میکنن واقعا حسودیم میشه ، چون من تا خودم رو بابت قضیهای که ناراحتم کرده ذره ذره نابود نکنم بیخیال نمیشم