ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم جامه‌ی کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم رقم مغلطه بر دفتر دانش نزنیم سر حق بر ورق شعبده ملحق نکنیم شاه اگر جرعه رندان نه به حرمت نوشد التفاتش به می صاف مروّق نکنیم خوش برانیم جهان در نظر راهروان فکر اسب سیه و زین مغرّق نکنیم آسمان کشتی ارباب هنر می‌شکند تکیه آن به که بر این بحر معلّق نکنیم گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجید گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم حافظ ار خصم خطا گفت نگیریم بر او ور به حق گفت جدل با سخن حق نکنیم

امشب رسید دست اهلش

خدایا باباجی امید سلامتیشو بدست بیاره تا عروسیش رو ببینه

پریروز رفتم دو جفت کفش خریدم ولی بهش گفتم یه جفت خریدم میترسم بگمش دوتا خریدم

همین عصری بهش گفتم ؛واکنش بد نشون نداد خندید گفت این سفید خوشکلتره که عذاب وجوان گرفته بودم حقیقتا

غمی دارم تا آن طرف بی‌نهایت... تا آن طرف بغض حتی آن طرف تر‌ خستگی می‌شود چه؟ نمیدانم

دو ساله معنویتی مثل حرم لازمم این زندگی دلش میخواد بهبود پیدا کنه فرایندی که رفتار‌های زائد و کلمات سمی را از بین ببرد.

همچنین از دیروز تا حالا همین شخص نامحترم تر زده به اعصاب من خودش دعوا میکنه خودشم آشتی میکنه گنداخلاق زبون نفهم.

ماھ وقتی بین درختا میفته خیلی دلبری میکنه

کشتی نجات اهل دنیا💔

میکشی مرا حسین.. غم توی صداش خیلی سنگینه