سومین شب قدر ۱۴۰۱ من و تنهایی و این خانه و این جانماز باوفا •

ای با لطف‌تر از هر لطیف ای نشاط‌ بخش غمناکان ای راهنمای کسی که راهنمایی ندارد ای آن‌که توبه کنندگان را دوست داری ای آن‌که عزیز ابدی‌ست ای منتهای امیدها ای ستوده صفات ای کسی که بخشش او صِرف لطف است ای آن‌که گناه خلق را کسی جز او نمی‌بخشد ای بهترین مقصود و مطلوب ای بهترین حبیب و محبوب ای آن‌که قرآن او بزرگوار است

ای بردباری که تعجیل در عقوبت نمی‌کنی

خدایا ؛ امشب زیر قران زیرو رومون کن

دیگر این جگر خنک نخواهد شد ..

فُزتُ و ربّی العاشقی ؛ ای عشق دریابم ...

مطالعه اندیشه‌ات را می‌رقصاند و تو خوش فکر می‌شوی مانند کسی که می‌رقصد و خوش اندام می‌شود

پیشونیتو‌ می‌بوسم

هرچی دارم فکر می‌کنم می‌بینم‌شرایط شش ماه دیگه‌ام اگه با همین منوال پیش بره داغون می‌شم و می‌پاشم از هم؛ این روزا هیچ امیدی نیس که اتفاق خوشایندی بیفته و نهایت چهار پنج ماه دیگه بتونم دووم بیارم همچنین چهارماه هست که از روند خارج شدم و حداکثر پنج ماه دیگه بتونم تامین کنم این مار گرسنه رو که همه درآمدی که دارم رو داره می‌بلعه و من رو و به سخت ترین شیوه داره آب می‌کنه و فقط خودم و تموم زندگیم رو می‌بینم که داره صبوری می‌کنه و دم نمی‌زنه از هر طرفی یه سنگ بزرگ برای تموم شدن آذوقه مالی به علاوه قسط‌های سنگین خانه مامان و از طرفی خریدهای شرور فکر که می‌کنم شش ماه دیگه چه به سرم خواهد امد ؟شاید الان به‌خاطر تتمه پس‌انداز گوشه کارتم هست که ناچار دم نمی‌زنم اما امان از روزی که این هم تموم بشه آن‌وقت گاو من دوقلو می‌زاید و هیهات از آن چیزی که نباید بشود نمی‌دونم شاید برای اولین بار اون موقع فقط آرزوی مرگ کنم . ۶اردبیهشت۱۴۰۱

من عواطف نابالغم را دوست دارم

ای جانم صدای بارون می‌آد