داستان شعوانه 🔹در بصره زنی به‌‌نام «شعوانه» بود که مجلسی از فسق و فجور برگزار نمی‌شد که از او خالی باشد. 🔹روزی با جمعی از کنیزان خود در کوچه‌های بصره می‌گذشت که به در خانه‌ای رسیدند که از آن افغان و خروش بلند بود. گفت: سبحان الله! در این خانه عجب مصیبت و غوغایی است! کنیزی را به داخل فرستاد تا خبر بگیرد. آن کنیز رفت اما برنگشت. کنیزی دیگر را فرستاد آن نیز رفت و نیامد. دیگری را فرستاد و به او تاکید کرد که زود برگرد. 🔹کنیز رفت و برگشت و گفت: ای خاتون! این غوغای مردگان نیست، ماتم‌ زندگان است. این ماتم بدکاران و عاصیان و نامه‌سیاهان است. شعوانه که این را بشنید گفت: آه، بروم و ببینم که در این خانه چه‌خبر است. 🔹چون به اندرون رفت دید واعظی در آنجا نشسته و جمعی دور او نشسته و موعظه می‌شوند و همگی به گریه و زاری مشغولند. زمانی شعوانه رسید که واعظ تفسیر این آیه می‌کرد که: ▪️«إِذَا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا وَإِذَا أُلْقُوا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُقَرَّنِينَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُورًا» ▫️در روز قیامت چون دوزخ، عاصیان را ببیند به غریدن آید و عاصیان در لرزیدن آیند. چون عاصیان را در دوزخ افکنند در مقام تنگ و تاریک و زنجیرهای آتشین به یکدیگر بستند فریاد واویلا برآورند. مالک جهنم به ایشان گوید: زود به فریاد آمدید بسا فریاد و فغان که بعد از این از شما صادر خواهد شد».(فرقان، ۱۲ و ۱۳) 🔹شعوانه چون این را شنید بسیار در وی اثر کرد و گفت: ای شیخ! من یکی از روسیاهان درگاهم آیا اگر توبه کنم حق تعالی مرا می‌آمرزد؟ گفت: اگر توبه کنی خدا تو را می‌آمرزد اگر چه گناه تو مثل گناه شعوانه باشد. 🔹گفت: ای شیخ! شعوانه منم و توبه می‌کنم که از این به بعد گناه نکنم. 🔹پس شعوانه توبه کرد و بندگان و کنیزان خود را آزاد کرد و به صومعه رفت و مشغول عبادت پروردگار شد. #اربعین_بیداری #روز_چهاردهم @FarsMaaref

از سستی به خدا پناه ببر ▪️اللهم إنی أعوذ بک من الکسل و الفشل و الهم و الجبن و البخل و الغفلة ▫️خدایا از تنبلی، سستی، غم، ترس، بخل و غفلت به تو پناه می‌برم. مصباح‌المتهجد، ج ۲، ص ۵۹۷ #اربعین_بیداری #روز_چهاردهم @FarsMaaref

🌙 دعای روز سوم ماه رمضان @FarsMaaref

بعضی برای دوزخ آفریده شدند ▪️وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ۖ لَهُمْ قُلُوبٌ لَا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَا يَسْمَعُونَ بِهَا ۚ أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ ▫️و مسلماً بسیاری از جنّیان و آدمیان را برای دوزخ آفریده‌ایم [زیرا] آنان را دل‌هایی است که به‌وسیلۀ آن [معارف الهی را] در نمی‌یابند و چشمانی است که توسط آن [حقایق و نشانه‌های حق را] نمی‌بینند، و گوش‌هایی است که به وسیلۀ آن [سخن خدا و پیامبران را] نمی‌شنوند، آنان مانند چهارپایانند بلکه گمراه‌ترند؛ اینان‌اند که بی‌خبر و غافل [از معارف و آیات خدای] اند.(اعراف، ۱۷۹) #اربعین_بیداری #روز_پانزدهم @FarsMaaref

برای بقیه دلسوزی می‌کنی اما برای خودت نه؟ ▪️امیرالمومنین(ع): يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا جَرَّأَكَ عَلَى ذَنْبِكَ وَ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ وَ مَا أَنَّسَكَ بِهَلَكَةِ نَفْسِكَ؟ أَمَا مِنْ دَائِكَ بُلُولٌ، أَمْ لَيْسَ مِنْ نَوْمَتِكَ [نَوْمِكَ] يَقَظَةٌ؟ أَمَا تَرْحَمُ مِنْ نَفْسِكَ مَا تَرْحَمُ مِنْ غَيْرِكَ؟ فَلَرُبَّمَا تَرَى الضَّاحِيَ مِنْ حَرِّ الشَّمْسِ فَتُظِلُّهُ، أَوْ تَرَى الْمُبْتَلَى بِأَلَمٍ يُمِضُّ جَسَدَهُ فَتَبْكِي رَحْمَةً لَهُ، فَمَا صَبَّرَكَ عَلَى دَائِكَ وَ جَلَّدَكَ عَلَى مُصَابِكَ وَ عَزَّاكَ عَنِ الْبُكَاءِ عَلَى نَفْسِكَ، وَ هِيَ أَعَزُّ الْأَنْفُسِ عَلَيْكَ؟ ▫️اى انسان، چه‌چيز تو را بر انجام گناه جرئت داد و چه‌چيز تو را به پروردگارت مغرور كرد و چه‌چيز تو را به هلاكت خود واداشت؟ آيا دردت را درمان، و خوابت را بيدارى نيست؟ چرا به همان صورتى كه به ديگرى رحم مى‌كنى به خود رحم نمى‌نمايى؟ ▫️چه‌بسا كسى را در حرارت آفتاب مى‌بينى پس بر او سايه مى‌اندازى، يا شخصى را دچار دردى مى‌نگرى كه بدنش را مى‌سوزاند و تو از روى رحمت بر او گريه مى‌كنى، پس چه‌چيز تو را بر اين دردت صبر داده و بر بلاهايت توانمند نموده و چه شادى و سرورى تو را از گريه بر جان خود كه نزد تو عزيزترين جان‌هاست باز داشته و دل تسلّايت داده؟ خطبۀ ۲۲۳ نهج‌البلاغه #اربعین_بیداری #روز_پانزدهم @FarsMaaref

هدف قرآن زدودن غفلت از قلب ماست 🔹آیت‌الله مکارم شیرازی: «یقظه» نقطه مقابل غفلت، به معنای خودآگاهی است. بعضی از عارفان آن را یکی ازمنازل آغازین سیر و سلوک ذکر کرده‌اند. 🔹«یقظه» در اصطلاح عارفان اسلامی، بیداری از خواب «غفلت» و توجه به اعمال و کردارهای گذشته، برای جبران خطاها و جهت‌گیری‌های صحیح در آینده است. 🔹آیات و روایات فراوانی به همین منظور، از منبع وحی یا از سرچشمه قلب پیامبر اکرم(ص) صادر شده است. اساسا تمام آیات انذار و بشارت، برای رسیدن به همین هدف است یعنی، هدفش زدودن آثار «غفلت» و بیدار ساختن افراد و اقوامی است که در خواب بی‌خبری فرو رفته‌اند. 🔹هشدارهای قرآن با جمله‌هایی مانند «أفلا تعقلون (۵۵)، آیا اندیشه نمی‌کنید و عقل خود را به کار نمی‌اندازید» و «أفلا تذکرون (۵۶)، آیا متذکر نمی‌شوید» و «أفلا تتفکرون ، آیا اندیشه نمی‌کنید» و «او لم یتدبروا القرآن» و مانند این‌ها، همه به منزلۀ بانگ‌هایی است که رهبر بیدار دل، به پیروانی که در خواب سنگین فرو رفته‌اند، می‌زند تا بیدار شوند و آمادۀ حرکت به سوی مقصد گردند. 🔹همچنین آیاتی که تاکید بر ذکر خدا دارد و اعراض از ذکر حق را منشا تباهی انسان و زندگی سخت و تنگ در این جهان و نابینا محشور‌شدن در آن جهان می‌شمرد، مسلمانان را از اسباب لهو یعنی آنچه که انسان را از یاد خدا غافل سازد، بر حذر می‌دارد، همه برای رسیدن به این مقصود یعنی حالت «یقظه» و بیداری است. #اربعین_بیداری #روز_پانزدهم @FarsMaaref

صورت ظاهر فنا گردد بدان عالم معنی بماند جاودان چند بازی عشق با نقش سبو بگذر از نقش سبو رو آب جو صورتش دیدی ز معنی غافلی از صدف دُری گزین گر عاقلی این صدف‌های قوالب در جهان گرچه جمله زنده‌اند از بحر جان لیک اندر هر صدف نبود گهر چشم بگشا در دل هر یک نگر شاعر: مولوی #اربعین_بیداری #روز_پانزدهم @FarsMaaref

داستان اصمعی 🔹اصمعی می‌گوید: در بصره به سر می‌بردم، نماز جمعه را خوانده و از شهر بیرون رفتم. مرد عربی را دیدم بر شتری نشسته و نیزه‌ای در دست دارد، چون مرا دید گفت: از کجایی و از کدام قبیله‌ای؟ گفتم: از طایفۀ اصمع، گفت: تو آنی که معروف به اصمعی هستی؟ گفتم: آری. گفت: از کجا می‌آیی؟ 🔹گفتم: از خانۀ خدا. گفت: آیا در زمین برای خداوند خانه‌ای هست؟ گفتم: آری، خانۀ مقدس معظم، بیت‌اللّه الحرام. گفت: آنجا چه می‌کردی؟ گفتم: کلام خدا می‌خواندم. گفت: آیا برای خدا کلامی هست؟ 🔹گفتم: آری، کلامی شیرین، گفت: چیزی از آن را برایم بخوان. برایش سورۀ ذاریات را خواندم تا به این آیه رسیدم: ▪️«وَ فِی السَّماءِ رِزْقُکمْ وَ ما تُوعَدُونَ». ▫️و روزی شما و آنچه که به شما وعده داده شده در عالم بالاست. 🔹گفت: این کلام خدا و سخن اوست؟ گفتم: آری، سخن اوست که به بنده‌اش محمد(ص) نازل کرده. گویی آتشی از غیب در او زدند، سوزی در وی پدید آمد؛ دردی شگفت‌آور از درونش سر زد؛ نیزه و شمشیر را بینداخت؛ شتر را قربانی کرد و به تهی‌دستان واگذاشت. 🔹لباس ستم از تن بینداخت و گفت: اصمعی! آیا به نظرت می‌رسد کسی که در جوانی به عبادت و طاعت برنخاسته، قبول درگاه شود؟ 🔹گفتم: اگر نمی‌پذیرفتند چرا پیامبران را مبعوث به رسالت کردند. رسالت انبیا برای این است که فراری را بازگردانند و قهرکرده را آشتی دهند. 🔹گفت: اصمعی این دردزده را دارویی بیفزای، و خستۀ معصیت را مرهمی بنه. دنبالۀ آیات خوانده‌شده را شروع کردم: ▪️«فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ ما أَنَّکمْ تَنْطِقُونَ» ▫️پس به خدای آسمان و زمین قسم که وعدۀ خدا حق است همانند سخنی که با یکدیگر دارید. 🔹چون آیه را قرائت کردم چند بار خود را به زمین زده و نعره کشید و همچون والهی سرگردان و حیران رو به بیابان نهاد. او را ندیدم تا در طواف خانۀ خدا، دست به پردۀ کعبه داشت و می‌گفت: مانند من کیست که تو خدای منی، مانند من کیست که تو پروردگار منی؟ 🔹به او گفتم: با این کلام و حالی که داری مردم را از طواف باز داشته‌ای. گفت: ای اصمعی! خانه خانۀ او و بنده بندۀ او؛ بگذار تا برای او نازی کنم؛ سپس دو خط شعر خواند که مضمونش این است: 🔹ای شب‌بیداران! چه نیکو هستید، پدرم فدای شما باد چه زیبا هستید، درب خانۀ آقای خود را بزنید؛ به یقین در به روی شما باز می‌شود. #اربعین_بیداری #روز_پانزدهم @FarsMaaref

فرازی از مناجات الشاکرین زین‌العابدین(ع) ▪️وَهٰذا مَقامُ مَنِ اعْتَرَفَ بِسُبُوغِ النَّعْماءِ وَقابَلَها بِالتَّقْصِيرِ، وَشَهِدَ عَلىٰ نَفْسِهِ بِالْإِهْمالِ وَالتَّضْيِيعِ، وَأَنْتَ الرَّؤُوفُ الرَّحِيمُ الْبَرُّ الْكَرِيمُ، الَّذِى لَايُخَيِّبُ قاصِدِيهِ، وَلَا يَطْرُدُ عَنْ فِنائِهِ آمِلِيهِ...فَلَاٰ تُقابِلْ آمالَنا بِالتَّخْيِيبِ وَالْإِيآسِ ▫️این است جایگاه آن‌که به فراوانی نعمت‌های تو در برابر آن به کوتاهی خود اقرار دارد و به زیان خود به سستی در بندگی و هدر دادن نعمت‌ها گواهی می‌دهد و تویی نیک‌خو و مهرورز، مهربان، نیکوکار، مهمان‌نواز که خواهنده‌اش را محروم نمی‌کند و آرزومندش را از درگاهش نمی‌راند...پس آرزوهایمان را با محرومیت و ناامیدی روبه‌رو مکن. #اربعین_بیداری #روز_پانزدهم @FarsMaaref

🎥 چرا نماز میخونی؟ طلب مردم را پرداخت کن! @FarsMaaref

🌙 دعای روز چهارم ماه رمضان @FarsMaaref

به نعمت‌هایت غرّه نشو ▪️فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّىٰ حِينٍ(۵۴) أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مَالٍ وَبَنِينَ(۵۵) نُسَارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْرَاتِ ۚ بَلْ لَا يَشْعُرُونَ(۵۶) ▫️پس آنان را در غرقاب گمراهی و جهالتشان تا هنگامی [که مرگشان فرا رسد] واگذار. آیا این مردم کافر می‌پندارند این که ما آن‌ها را با مال و فرزندان مدد می‌کنیم؟ در حقیقت می‌خواهیم در عطا‌کردن خیرات به آنان شتاب ورزیم؟ [چنین نیست] بلکه [آنان] درک نمی‌کنند [که ما می‌خواهیم با افزونی مال و اولاد در تفرقه، طغیان، گمراهی و تیره‌بختی بیشتری فرو روند.] (مومنون) #اربعین_بیداری #روز_شانزدهم @FarsMaaref