دلم میخواد ماجراهای ت.خماتیک امروزو برا یکی تعریف کنم هیچکی نیست

انقدررر بدم میاد توی فمیل و خوانواده آدم حسابم نمیکنن و فک میکنن هنوز همون بچه دو ساله ایم که هیجی نمیفهمم و حالیم نیست و فقط زر میزنم و از روی سن قضاوت میکنن درصورتی که به بلوغ فکری رسیدم و حتی بهم اجازه نمیدن بلوغ فکریمو نشون بدم و فقط قضاوت قضاوت و این هنوز بچست این هنوز بچست بابا سیکتیر

اعصابم خراب

شب سختی بود

تاحالا گریه خوانوادگیو تجربه نکرده بودم که کردم.

شبها شبهای مرتضی پاشاییه

اصلا قرار نبود اینطوری بشه اصلا و ابدا دیس ایز بولشت

متوجه شدم که وقتایی که فقط میخوام به اهنگم گوش بدم و هیچ کار دیگه ای همزمان باهاش نکنم توی بدبخت ترین حالت ممکنم