مادرم کنیز فضه و بابام غلام قنبره غصه همه فاطمه و رهبر همه حیدره!

چقدر این نماهنگ رو دوست دارم

تکبیر و خروش مردم هنگام درگیری پدافند همزمان با مداحی حسین طاهری ➺ @Twitter_eita [عضویت]

📷 سلام خدا بر شهیدان عزیز 🔹لوح یادبود برای فرماندهان شهید نظام که در جریان اقدام تجاوزکارانه آمریکایی-صهیونی به کشورمان در ۹ اسفند به شهادت رسیدند. ➺ @Twitter_eita [عضویت]

امروز توفیق داشتم در تشیع بعضی شهدا شرکت کردم و برای اولین بار نماز میت خواندم تمام وقت نماز به این فکر می کردم روزی میرسد که این نماز بر من نیز خوانده می شود، چقدر آماده آن روز هستم؟! 🌑 #Hiro | @Green_Text

شب بود و اشک بود و علی بود و چاه بود شب رفت و علی رفت و همان چاه میگریست -فؤاد ایزدی 🌑 #Hiro | @Green_Text

طمع صهیونیست‌ها به خیابان‌های خالی ❗ شبکه ۱۴ اسرائیل: کم کم داریم به خیابان‌های خالی و لحظه‌ی طلایی جنگ شهری نزدیک می‌شویم! ▪️ تحلیل‌گر شبکه ۱۴ اسرائیل، در یک میزگرد تلویزیونی ضمن ارائه‌ی تحلیل از وضعیت داخلی ایران، از روند کاهشی تجمعات خیابانی در تهران و شهرهای بزرگ ابراز خوشحالی کرد و گفت: «ما نشان دادیم صبرمان زیاد است. شلوغی خیابان‌های ایران حاصل شور و هیجان بود و شور و هیجان عمرش خیلی کم است. ما همین حالا هم داریم کم رمق شدن خیابان‌های ایران را می‌بینیم. به نظر می‌رسد وقتش شده. زمین تقریبا خالی است و مهیای لحظه‌ی طلایی جنگ شهری». @BisimchiMedia

بیست و یک اسفند 1405_ ساعت 12 نیمه شب خیابان اشرف پهلوی(امام سابق) سوت و کور است. تیر چراغ برق نفس نفس می‌زند و برای روشنایی جان به تن ندارد. چند جوان مست از بار کوچه 22 خارج می‌شوند و قهقه‌شان به آرامش خیابان خنج می‌زند. باد لای ستون‌های ساختمان‌های مخروبه بازی‌اش گرفته و سروصدا راه می‌اندازد. گرد مرگ به شهر پاشیده‌اند. از آخرین باری که هجده استانمان بعد از جدایی به خاک و خون غلتید، چیزی جز خرابه عایدی خیابان‌هامان نیست. تنها نشان از تجدد همین بارها و کلوپ‌های رقص است که سروکله‌شان از گوشه گوشه شهر پیدا شده تا غرقِ ساز و دهل، یادمان رود چه کلاه گشادی بر سرمان رفته. انگار همین دیروز بود که مردم تا نیمه شب در خیابان‌ها فریاد خونخواهی سر میدادند و لشگریان علی(ع) به پشت خیمه معاویه رسیده بودند. انگار همین دیروز بود که در چند قدمی بزرگترین پیروزی نور بر تاریکی در چند سده اخیر بودیم. انگار همین دیروز بود که دستمان تنها کمی تا چیدن میوه‌ی ظهور حجت خدا فاصله داشت. مردم که خسته شدند. ایست بازرسی‌ها که بمباران شد. خیابان‌ها که خلوت‌شد. کفتارها بیرون ریختند. به خاک و خون کشیدند. تمرکز فرماندهان را از سنگرهای بیرونی به داخل خانه معطوف کردند و مدیریت جنگ سخت شد. مردم که یادشان رفت حضور شبانه‌شان با تسبیح‌های آویزان از سر انگشتان همان قنّاصه به دستی پشت خاکریز است، دیگر موشک‌ها نقطه زن نبودند و درگیری خیابانی خنجری از پشت بود بر پیکره سربازان وطن. اری انگار همین دیروز بود که سرنوشت جهان به دستان ما بود. 🖋️ مُتَرَصِّدنوشت @motarasednevesht