به یاد سال پیش ۹ شهریور شهادت امام‌حسن‌عسکری علیه‌السلام. جزو شب‌هایی بود که سه نفرمون می‌خواستیم از جا بلند شیم بریم بالا، پدرهامون منتظر بودن ولی پاهامون یاری نمی‌کرد! تا بلند می‌شدیم مداحی می‌خوند که می‌خکوب می‌شدیم و اینجوری شد که تا آخرین لحظه‌ی ممکن زمین‌گیر شده بودیم. یادمه تو اون شرایط و تلاطمات روحی که داشتم تو اون دو هفته و حال بدی که بود، با عمق جونم رفته بودم هیئت و با حال خوبی برگشته بودم خونه. توی راه بابام صدای محمدرضانوشه‌ور و مداحی خوندنش رو مسخره می‌کرد و نمی‌دونست دختر خودش جزو اوناست که با مداحی این آقا کلی خاطره داره :))))))) کسی از رزق‌ ِهیئتش که کی و چجوری و چه‌موقع و بود و نبودش خبر نداره، اما خوب یاد می‌مونه فلان شب که طلبیدنم هیئت واقعا نیاز داشتم و روحم و جلا دادند . . .

نه آقای چاووشی! این دفعه حق باشما نیست . . تحمل ندیدنش حتی به حرف راحت نیست :(

جهان من بدون تو یه رنج بی نهایته :)))))

نمی‌شود بنویسم به یادت افتادم . . به قدر ثانیه‌ای هم نرفتی از یادم :)

شما صدای شهیدسیدعلی‌خامنه‌ای را می‌شنوید :)))))

یا اهل العالم عالم صاحب داره . . یا اهل العالم حیدر نایب داره ؛

یا اهل العالم عالم دست مولاست:))))))

به جا مانده از روزهای کمی قبل !