به‌امیدروزی‌که‌ازنجف‌تامدینه‌پیاده‌بریم به‌عشق
امام‌حسن‌عزیزم..
ازباب‌القاسم‌وارد‌‌حرمش‌بشیم‌وهمه‌باهم؛
لبیك یا حسن-ع بگیم .
به اشکِ توبه شستم آینه‌دل، روان شدم؛
عازم شدم، که کربلاست قبله‌گاهِ اهل دل…
رسیدن‌به‌عراق‌همان‌طورکه‌خاکش‌سرشارازتاریخ‌واشک‌است؛
آغوشی‌است‌برای‌دل‌هایی‌که‌درجستوجوی‌حقیقت‌ودردی
عمیق‌ترازکلام‌درراهی‌که‌عاشقان‌پیموده‌اندگام‌می‌زنند.
سلام‌بردیار‌عاشقان‌حضرت128.
حَنین‌الحِیدَر ؛
عَلَویزادهامُحُبِّعلیجآنِمناست.|110
عَلَویزادهامُحُبِّعلیجآنِمناست.|110
دلم چو واصلِ نجف شد، دگر نخواست بهشت،
که خاکِ کوی علی، عینِ روضه‌الجنّت است.