حَنین‌الحِیدَر ؛
عَلَویزادهامُحُبِّعلیجآنِمناست.|110
عَلَویزادهامُحُبِّعلیجآنِمناست.|110
دلم چو واصلِ نجف شد، دگر نخواست بهشت،
که خاکِ کوی علی، عینِ روضه‌الجنّت است.
حتی‌درنجف‌بودیم‌وبازازاون‌نجف می‌خواستیم؛
عقل‌‌حیران‌بودازآنچه‌عشق‌بامامیکند..
به کربلا رسیدم و دل آرام شد ز شوق ؛
چون دید چشم خسته‌ام آن گنبدِ فروغ./۱۲۸