☕️ شکسپیر خیلی زیبا و درست می‌نویسه که: ریشه‌ی تمامِ اندوه‌ها، توقع داشتن از دیگران است.

همیشه ترجیحم این بوده که وقتم رو با پرسه زدن لابه‌لای راهرو‌های کتابخونه، عکاسی در طبیعت، شیرینی‌پزی، دوخت و دوز، طراحی، پیاده‌روی، گل‌آرایی، کارهای هنری و دستی، شنا، کوه‌نوردی، بازی‌های فکری، تحقیق، موسیقی، خرید، رقص و نامه‌نگاری پر کنم.

هیچ آزادی مطلقی روی زمین وجود ندارد. فقط نوع محدودیت‌هاست که متفاوت و نسبی هستند. تو الان احساس می‌کنی آزادی، چون از یک محدودیت فوق‌العاده غیرقابل تحمل فرار کرده‌ای. ولی واقعاً همینطور است!؟ تو عاشق من هستی و این یک محدودیت است. - قصرِآبی، اثر سرکار خانوم ال‌‌.ام‌‌.مونتگمری.

«من هم بی‌ترس و بی‌صدا احساس هیچکسی دارم؛ کسی که هیچکس نیست. نه اینکه خودم را مثلاً گم کرده باشم و نیابم. آدم یا هرچیزی در «جایی» گم می‌شود و در یک «وقتی». من هم در این حال که هستم، حس زمان و مکان را از دست داده‌ام، بنابراین «گم شده» نیستم. انگار در فضای خالی و بی‌وزن درون خودم معلقم. مثل فضانورد شناور در سفینه.»

به ناپلئون بناپارت خبر دادن که در جنگ پیروز شدیم؛ پرسید: چه‌قدر تلفات دادیم؟ گفتند: ۶۰ درصد نیروها کشته شدند! ناپلئون گفت: یک‌بار دیگر پیروز شویم، نابودیم!