همه شب سجده برآرم که بیایی تو به خوابم و در آن خواب بمیرم که تو آیی و بمانی....

ننه‌م ام البنین..

در این بی دستُ پایی یا ابوالفضل...

عشقت را به سینه دارم¹²⁸

ولی اونا از زندگی عقب نبودن، اونا چیز هایی رو داشتن از صفر می‌ساختند که بقیه از موقع تولد داشتن..

خیلی وقته دیگه هر آدمی نمیتونه دلیل ناراحتیم باشه، چون دیگه حال خوبم رو به آدمای دور و برم وابسته نکردم..

تا قلم دست میگیرم، کلمه‌ها سراغت رو ازم میگیرن..

جانِ نصفه نیمه ای بود و دوبار از من گرفت..

من دیگه هیچ جایی منتظر هیچ کسی نیستم و دنبال کسی هم نیستم، فقط سعی میکنم تا یه حدی خودم رو با بقیه هم مسیر کنم و هرجایی حس کردم مسیرشون با من متفاوته، راهم رو جدا کنم و برم دنبال مسیر خودم.. من تو راهی قدم بر میدارم که به انتخاب خودم باشه و از نظرم درست ترین راه باشه و از همه مهمتر خدا ازم راضی باشه، نه راهی که دیگران برام میسازن... من دنبال خواسته‌هام میرم، نه دنبال آدما، و خودم رو به خدا سپردم چون به قلم سرنوشت سازش ایمان دارم:)

من تو دنیای خودم زندگی میکنم، دنیایی که خدا رو تو کلمه‌ها و ادبیات میشه پیدا کرد.. دنیایی که مبدأ کلمه‌هست و مقصد شعره..

خوشا به کنج اتاقم، خوشا جهانِ خودم..