برای شما از طرف ما «وستا» (Vesta) ایزدبانوی آتش، خانه و خانواده در اساطیر روم باست. معادل یونانیاش «هستیا» (Hestia) هست. وستا نماد آتش مقدس و جاودانهی خانه بود که هیچوقت نباید خاموش میشد. چند نکتهی جالب دربارهش: نمادها: آتش مقدس، شعلهی جاودان، و الاغ معبد: معبد وستا در فروم روم قرار داشت و آتش مقدس اونجا همیشه روشن نگه داشته میشد کاهنان: کاهنان وستا «وستال ویرجین» (باکرههای وستا) بودن که از خانوادههای اشرافی انتخاب میشدن و باید ۳۰ سال پاکدامنی و خدمت به الهه رو حفظ میکردن نقش: محافظ خانه، خانواده و شهر. هر خونهی رومی یه آتشدان کوچیک به وستا اختصاص داشت جشنواره: جشن «وستالیا» هر سال در ژوئن برگزار میشد و زنان با پای برهنه به معبد میرفتن یه نکتهی جالب: با اینکه وستا یکی از مهمترین الهههای روم بود، تقریباً هیچ تصویر یا مجسمهای ازش وجود نداره، چون به شکل آتش مقدس پرستش میشد، نه به شکل انسانی!

برای شما از طرف ما «تیامات» (Tiamat) — الههی اقیانوس و آشوب در اساطیر بینالنهرین تیامات یکی از کهنترین الهههای اساطیریه و ریشهش به تمدن بابل و سومر باستان برمیگرده. اون نماد آبهای شور اولیه، آشوب و خلقت هست. چند نکتهی جالب دربارهش: خلقت اولیه: طبق افسانه، در آغاز فقط دو موجود بودن: تیامات (آبهای شور) و آپسو (آبهای شیرین). از آمیختن این دو، خدایان اولیه به دنیا اومدن. پس تیامات عملاً «مادر همهی خدایان» محسوب میشه. نبرد با خدایان: خدایان جوانتر که از سروصداشون خسته شده بود، آپسو رو کشتن. تیامات برای انتقام، ارتشی از هیولاهای وحشتناک ساخت و به جنگ خدایان رفت. اما مردوک (خدای جوان بابل) با تور و تیر، تیامات رو شکست داد و بدنش رو دو نیم کرد. خلقت از بدنش:از نیمهی بالایی بدنش آسمون ساخته شد و از نیمهی پایینی، زمین. چشمهاش رودهای دجله و فرات شدن! این داستان تو «انوما الیش» (حماسهی آفرینش بابلی) ثبت شده. شکل ظاهری: تیامات معمولاً به شکل اژدهای غولپیکر یا مار دریایی عظیم توصیف میشه — ترکیبی از هیولا و الهه. نمادها: آب، آشوب، اژدها، و نیروی خام خلقت.

برای شما از طرف ما «آرتمیس» (Artemis) الههی شکار، طبیعت وحشی، ماه، پاکدامنی و حامی زنان و کودکان در اساطیر یونان باست. معادل رومیاش «دیانا» (Diana) هست. دختر زئوس و لتو و خواهر دوقلوی آپولونه. چند نکتهی جالب دربارهش: نمادها: کمان و تیر، گوزن، سگ شکاری، ماه و کمان نقرهای نقش: حامی شکارچیان، حیوانات وحشی و طبیعت بکر. به باور یونانیها، آرتمیس از زنان باردار و کودکان محافظت میکرد پاکدامنی: از سه الههی باکرهی المپ بود (آرتمیس، آتنا و هستیا) و به شکارچیانی که بهش بیاحترامی میکردن، سخت مجازات میداد معبد: معبد آرتمیس در افسوس (ترکیه امروزی) یکی از عجایب هفتگانهی جهان باستان بود داستان معروف: «آکتئون» شکارچی که آرتمیس رو موقع حموم کردن دید و به گوزن تبدیل شد و سگهای خودش اونو شکار کردن یه نکتهی جالب: آرتمیس هم الههی شکار بود هم محافظ حیوانات وحشی — یعنی هم شکارچی بود هم حامی حیوانات. این دوگانگی جالبیه که تو اسطورههاش خیلی پررنگه!

برای شما از طرف ما «مایا» (Maia) — الههی بهار و رشد در اساطیر یونان مایا یکی از «پلیادها» (Pleiades) هست؛ هفت خواهرِ افسانهای که دختران اطلس (تیتانِ حامل آسمون) و پلیونه بودن. چند نکتهی جالب دربارهش: بزرگترین خواهر: مایا بزرگترین و زیباترینِ هفت خواهر پلیاد بود. خواهرهاش: الکترا، تایگته، آلکیونه، سلنه، استروپه و مروپه. مادر هرمس: معروفترین داستانش رابطهش با زئوسه که ازش «هرمس» (خدای پیامرسان و دزدها) به دنیا اومد. هرمس از همون روز اول تولدش باهوش و شیطون بود — همون شب گلهی گاوهای آپولو رو دزدید! الههی بهار و رشد: اسمش از کلمهی لاتین «Maius» (ماه مه) گرفته شده و به همین خاطر ماه «می» (May) تو تقویم میلادی به افتخارش نامگذاری شده. اون نماد رشد گیاهان، شکوفهها و بیداری طبیعت بعد از زمستونه. معادل رومی: در روم باستان، به عنوان الههی باروری و رشد گیاهان پرستش میشد و جشنهایی به افتخارش برگزار میشد. نمادها: شکوفه، گل، طبیعت بیدار و بهار