صبرِ اندڪ را بگوی𐨆م ، یا غمِ بسی𐨆ار را ؟

آدم‌ها همی𐨆شہ فڪر میی𐨆‌کنند تنہای𐨆ی چی𐨆زی برای فرار ڪردن است ، اما گاہی ٮنہایی فرصٮی‌ست برای شنی𐨆دن صدای𐨆‌ درون خود ، صدای𐨆ی ڪہ در می𐨆ان شلوغی𐨆‌ها گم شده . -غرور و ٮعصب/جی𐨆ن آستی𐨆ن

می𐨆شود مںِ من را ، مںِ خودٺ کنی𐨆 ؟ .

آدم‌ها ٺوی𐨆 زندگی𐨆‌شاں مُدام دںبال چیزهایی𐨆 می𐨆‌گردںد که بـہ مرور ی𐨆ا ناگـہان گم کردةاند . دنبالِ شادی𐨆 های𐨆 شان ، آرزوهای𐨆 شان ، دل‌خوشی𐨆‌ها و خنده‌های𐨆‌شان ، امّا گاهئ آدمیزاد ساڪٮ می𐨆‌ماند و دیگر دنبالِ خوشی𐨆‌هایش نمی𐨆‌گردد به آن ‍لح‍ظه‌ تلخ می𐨆‌گویند : صفر مطلق . -صفر مطلق/ معصومه باقری𐨆

رںج ںبای𐨆د ٮو را غمگیڼ ڪند این هماڼ جای𐨆ی اسٮ ڪﮧ‌ اڪثر مردم دچاࢪ اشٮباه می𐨆 شوند رڼج قرار اسٮ تو را هوشی𐨆ارتر ڪڼد به این ڪہ زندگی𐨆ت نی𐨆از بہ ٮغییر دارد𖫲. - ڪارل گوسٮاو ی𐨆وڼگ