و بـﮧ‌ هنꨭگام رفتꨭن از خꨭودت نپرꨭسیꨭدی ، ‌‌ آیꨭا دلꨭش هم برایم تنꨭگ مꨭی‌شود ؟ )

اꥉی𐨆𐨆 م𖫲حبوبم𖫲، ٮٓو در کجاꥉی𐨆𐨆 اꥉین𐨆𐨆 آس𐨆𐨆ماꥉن𐨆𐨆 آبی𐨆𐨆‌اꥉی𐨆 . . . و م𖫲ن𐨆𐨆 ، در اꥉین𐨆𐨆 حاꥉشیـہ‌ی𐨆𐨆 غری𐨆𐨆بِ خاꥉکی𐨆𐨆 ، هن𐨆𐨆وز باꥉ یاꥉدِ ن𐨆𐨆فس𐨆𐨆‌ہاꥉیٮٓ ، براꥉی𐨆𐨆 س𐨆𐨆ٮٓاꥉره‌هاꥉی𐨆𐨆 گم𖫲شده ، لاꥉلاꥉیی𐨆𐨆 م𖫲ی𐨆𐨆خواꥉنم𖫲 . ڪداꥉم𖫲 اꥉبــر ، رد پاꥉی𐨆𐨆 ٮٓو راꥉ بـہ دوش م𖫲ی𐨆𐨆‌ڪشد ڪـہ هر باꥉر باꥉراꥉن𐨆𐨆 م𖫲ی𐨆𐨆باꥉرد ، عطرِ گیس𐨆𐨆واꥉن𐨆𐨆 ٮٓو اꥉز پنجره س𐨆𐨆رڪ م𖫲ی𐨆𐨆‌ڪشد ؟

زنـدگی چـه هست ؟ ‹ درک گذشـتـه و ادآمـه به سوی آینده ›

بی تفاوت باش و رها ‌ ؛ درست مانند دریایی که با پرتاب هیچ خرده سنگی ، متلاطم نمی شود ! درست مانند رودخانه ای که به خاطر هیچ سنگ ریزه ای ، تغییر مسیرنمی دهد ! آدم ها برای پی بردن به عمق دریاچه سنگ می اَندازند ، تو دریا باش و عمیق . . تو رودخانه باش و بی انتها . . 𝇁‌  𑪍𝇁‌ 

آنــکه خورشید درونش را بیابد چه نـیاز به فانـوس خاموش دیگـران . .

می توانـم از اندوه گذر کنم ، ִ݂ از همه ی تـالاب ها̴᳢̴᳢یش به آن عادت دارم اما کوچـک تری᮫᜔݁۫ن فشـار شادی پاهای مرا خرد می کند ، و من از مسـت͛ی خم میشوم امیـلی دیکنسون 𝄄𝆊𝆊𝆊 𝆊 𝆊 𝆊